![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Konstrukcja | |
Załoga |
2 |
Historia | |
Data oblotu |
4 maja 1918 |
Lata produkcji | |
Liczba egz. |
ok. 44 |
Dane techniczne | |
Napęd | |
Moc |
180 KM |
Wymiary | |
Rozpiętość |
12050 mm |
Długość |
7900 mm |
Wysokość |
2650 mm |
Powierzchnia nośna |
23,4 m² |
Masa | |
Własna |
735 kg |
Startowa |
1 255 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
169 km/h |
Prędkość wznoszenia |
3 m 54 s / 1000 m |
Pułap |
6 000 m |
Zasięg |
380 km |
Długotrwałość lotu |
2 h |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
3 karabiny maszynowe i 50 kg bomb | |
Liczba miejsc | |
2 |
Junkers CL.I (J 10) – niemiecki samolot szturmowy z okresu I wojny światowej.
Został skonstruowany na bazie Junkersa J 8, obok myśliwca D.I (J 9). Był to dolnopłat zbudowany z metalu (duraluminium). Przewidziano dwuosobową obsadę samolotu: pilota oraz tylnego strzelca, obsługującego obrotowy karabin maszynowy. Produkcja rozpoczęła się latem 1918 roku. Część maszyn wyposażono w przekonstruowany i mocniejszy silnik Mercedes D.IIIaü. Nie jest pewne ile dokładnie egzemplarzy zmontowano (przyjmuje się ok. 43 - 44 sztuki). Z tego jedynie ok. 6 zostało dostarczonych na front. Część z nich operowała w krajach nadbałtyckich w 1919. Były cenione za swoją mocną konstrukcję i wytrzymałość metalowego kadłuba na ostrzał i warunki pogodowe (możliwość stacjonowania na lotniskach polowych).
Dodatkowo zbudowano wariant oznaczony jako CLS.I (C3MG), był to wodnosamolot Junkers J 11, napędzany mocniejszymi silnikami BMW lub Benz.
Po wojnie egzemplarze CL.I przebudowano na cywilną wersję J 10[1]. Część używano jako samoloty kurierskie. Przewoziły pasażerów oraz pocztę, np. między Weimarem a Dessau. Doświadczenia zdobyte przy budowie J 10 wykorzystano do skonstruowania modelu J 12, a potem F 13.