![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ |
samolot myśliwski |
Konstrukcja |
trójpłat o konstrukcji mieszanej |
Załoga |
1 |
Historia | |
Data oblotu |
1918 |
Lata produkcji |
1918 |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd |
1 silnik widlasty, 8-cylindrowe Benz Bz.IIIb |
Moc |
195 KM (143 kW) |
Wymiary | |
Rozpiętość |
11,20 m |
Długość |
6,60 m |
Wysokość |
2,48 m |
Powierzchnia nośna |
31,60 m2 |
Masa | |
Własna |
1182 kg |
Startowa |
1412 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
166 km/h |
Prędkość przelotowa |
121 km/h |
Prędkość wznoszenia |
5,8 min. na wys. 1000 m |
Zasięg |
480 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
2 zsynchronizowane karabiny maszynowe LMG 08/15 kal. 7,92 mm 4 małe bomby | |
Użytkownicy | |
![]() |
AEG PE – niemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej.
Samolot został opracowany w wytwórni AEG, jako kolejna konstrukcja samolotu dla lotnictwa niemieckiego. Nowością w samolocie był opancerzenie kadłuba oraz wykonanie konstrukcji płatów z rurek duraluminiowych. Stąd bierze się jego nazwa PE, co jest skrótem od niemieckiej nazwy Panzer-Einsitzer (pol. Pancerny- jednomiejscowy).
Samolot miał typową konstrukcję dwupłata, przy czym konstrukcja kadłuba była z drewna, lecz pokryty był on blachą. Natomiast konstrukcja płatów wykonana była z rurek duraluminiowych i kryte były płótnem.
Po poddaniu go próbą fabrycznym niemiecki Inspektorat Wojsk Powietrznych odrzucił jednak samolot, gdyż jak stwierdzono nie spełniał on warunków walki z samolotami myśliwskimi przeciwników. Zaniechano wtedy dalszych prac nad ta konstrukcją, lecz stał się od podstawa do budowy samolotu piechoty AEG DJ.I.
Prototyp samolotu AEG PE był używany tylko do prób fabrycznych.
Samolot AEG PE był trójpłatem o konstrukcji mieszanej.
Kadłub miał konstrukcję drewnianą, kratownicową, krytą był blachą. Płaty miały kosntrukcję wykonana z rurek duraluminiowych i były kryte płótnem. W kadłub w przedniej części mieścił się silnik widlasty, a za nim jednomiejscowa kabina pilota. W kadłubie umieszczono również dwa zsynchronizowane ze sobą karabiny maszynowe kal. 7,92 mm oraz cztery uchwyty na małe bomby lotnicze.
Podwozie było stałe, klasyczne z płetwą ogonową.
Napęd stanowiły silnik widlasty, 8-cylindrowy, o teoretycznej mocy 195 KM.