![]() Prototyp myśliwca Albatros D.IV | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Konstrukcja | |
Załoga |
1 |
Historia | |
Data oblotu |
1917 |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd | |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość |
9,05 m |
Długość |
7,33 m |
Powierzchnia nośna |
20,5 m² |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
165 km/h |
Prędkość wznoszenia |
32 min na 5000 m |
Zasięg |
350 km |
Długotrwałość lotu |
2 h 12 min |
Dane operacyjne |
Albatros D.IV – niemiecki eksperymentalny dwupłatowy samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w niemieckiej wytwórni Albatros-Werke GmbH w Berlinie. Z powodu problemów technicznych związanych z wibracjami silnika maszyna nie weszła do produkcji seryjnej.
W marcu 1917 roku Inspektorat Wojsk Powietrznych Luftstreitkräfte zamówił w zakładach Albatros-Werke GmbH lżejszą odmianę myśliwca Albatros D.III[1][2][a]. Konstruktorzy firmy powrócili do układu dwupłatu, wykorzystując skrzydła o jednakowej cięciwie połączone parą pojedynczych słupków z modelu Albatros D.II, budując nowy opływowy kadłub o przekroju eliptycznym z owiewką za kabiną pilota, zastosowany później w samolocie Albatros D.V[1][3]. Zmianie uległy też obrys i powierzchnia usterzenia poziomego, powiększono też podkadłubową płetwę ustateczniającą i zamontowano bardziej zaokrąglony ster kierunku[1][2]. Do napędu zastosowano eksperymentalny silnik rzędowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) z reduktorem, który zmniejszał obroty śmigła z 1400 (maksymalna prędkość obrotowa jednostki napędowej) do 900 obr./min[3][4]. Silnik został całkowicie wkomponowany w kadłub, obudowany blaszanymi osłonami[1][3]. Zamówiono trzy egzemplarze samolotu, jednak zbudowano tylko nieuzbrojony prototyp oznaczony Albatros D.IV[1][4].
We wrześniu 1917 roku samolot przeszedł próby, podczas których zanotowano silne wibracje silnika[1][2]. Próbowano je wyeliminować, stosując trój- i czterołopatowe śmigła, jednak nie udało się ich zlikwidować całkowicie[1][5]. W kwietniu 1918 roku wstrzymano próby, tym samym rezygnując z produkcji seryjnej[5][6].
Albatros D.IV był jednosilnikowym, jednoosobowym dwupłatem myśliwskim z kadłubem o konstrukcji półskorupowej[7]. Długość samolotu wynosiła 7,33 metra[3][8]. Skrzydła prostokątne, dwudźwigarowe, konstrukcji drewnianej, kryte płótnem, o rozpiętości 9,05 metra[3][9]. Powierzchnia nośna wynosiła 20,5 m²[5]. Podwozie stałe, amortyzowane sznurem gumowym, z płozą ogonową mocowaną do płetwy ustateczniającej[10]. Napęd stanowił chłodzony cieczą 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) z reduktorem[1][4]. Śmigło drewniane, pierwotnie dwułopatowe, w trakcie prób także trój- i czterołopatowe[1][5]. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 165 km/h[5][8]. Zasięg wynosił 350 kilometrów, zaś długotrwałość lotu 2 godziny i 12 minut[3][5]. Samolot osiągał pułap 5000 metrów w czasie 32 minut[3][8].
Prototyp nie miał uzbrojenia[2][3].