Láridos Laridae Gaivotas | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Larus delawarensis adulto, en voo | |||||||||||||||||
Clasificación científica | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Xéneros e Especies | |||||||||||||||||
|
A dos láridos (Laridae) é unha familia de aves acuáticas da orde dos caradriformes e suborde dos laros.
Comprende numerosas especies coñecidas vulgarmente en galego como gaivotas ou gavotas.[1]
Son aves mariñas de mediano a gran porte (a máis pequena, Hydrocoloeus minutus, mide 29 cm e ten unha masa corporal de 120 g, e a máis grande, Larus marinus, ten unha lonxitude de 76 cm e unha masa de 1,75 kg). Tipicamente a súa plumaxe é gris, negra ou branca, frecuentemente con marcas negras na cabeza ou nas ás, e teñen as patas palmadas. Distribuídas por todo o mundo, moitas delas son aves abundantes e moi coñecidas nas súas tespectivas áreas de distribución.
Estreitamente relacionadas cos membros da familia dos estérnidos e, máis afastadamente, coas aves zancudas, a maioría das súas especies pertencen ao xénero Larus, que é o tipo da suborde e da familia.
A familia foi descrita en 1815 polo polímata, naturalista, meteorólogo e arqueólogo estadounidense de orixe franco-xermana-italiana Constantine Samuel Rafinesque.
O nome científico da familia, Laridae, está formado sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, Larus, coa adición do sufixo do latín científico -idae, propio do nome das familias de animais.
Durante moito tempo a maioría das gaivotas situáronse no xénero Larus, incluso ao longo do século XX.[2][3] Este sistema predominou até principios do século XXI: nos anos 2005-2007 coñeceuse que esta agrupación era polifilética.
En 2005 un estudo de filoxenia molecular realizado por primeira vez sobre todas as especies recoñecidas de gaivotas (53 especies) demostrou que o xénero Larus así concibido non era monofilético.[4] Confirmando as conclusións de dous estudos anteriores, un sobre morfoloxía,[5] e o outro sobre caracteres moleculares,[6] avogaron pola disociación de Larus en seis xéneros:[4]
Algunhas destas recomendacións foron inmediatamente aceptadas pola comunidade científica internacional.[7][8] Porén, algunhas aínda son obxecto de debate.
Moitos ornitólogos distribúen ás gaivotas en dous subgrupos:[Cómpre referencia]
A hibridación entre as especies de gaivotas adoita ser frecuente, aínda que depende das especies. A taxonomía das gaivotas é complicada, especialmente nas de cabeza branca.[Cómpre referencia]
Xénero Larus
Xénero Ichthyaetus
Xénero Leucophaeus
Xénero Chroicocephalus
Xénero Hydrocoloeus
Xénero Rhodostethia
Xénero Rissa
Xénero Pagophila
Xénero Xema
Xénero Creagrus
As gaivotas son en xeral aves grandes, de cor gris ou branca, a miúdo con pintas negras na cabeza ou nas ás. Adoitan ter bicos robustos, bastante longos. A maioría das gaivotas, particularmente as do xénero Larus, son carnívoras ou detrívoras (tomarán a comida viva ou recollerana do lixo se teñen a oportunidade) que inclúen na súa dieta caranguexos e peixes pequenos.[Cómpre referencia].
As gaivotas adoitan ser aves mariñas ou de lagos, ríos e lagoas interiores. Son voadoras de grandes distancias. As especies de maior tamaño tardan ata catro anos en lograr unha plumaxe de adulto, nas gaivotas pequenas este tempo redúcese a dous anos. Son aves con complexos métodos de comunicación e unha estrutura social moi desenvolvida. Certas especies (Larus argentatus) posúen condutas moi complexas.[Cómpre referencia].
Moitas especies de gaivota aprenderon a coexistir co home, polo que as súas poboacións medraron en zonas próximas a núcleos urbanos costeiros.[Cómpre referencia].
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gaivota ![]() |
![]() |
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Gaivota |