Biografía | |
---|---|
Nacemento | 14 de febreiro de
1913 Kassel, Alemaña ![]() |
Morte | 14 de xaneiro de 2001 (87 anos)![]() ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Alemá |
Relixión | Xudaísmo. |
Educación | ![]() ![]() ![]() |
Coñecido por | Estudos de numismática xudía. |
Actividade | |
Campo de traballo | Numismática. |
Ocupación | numismático ![]() |
Lingua | Lingua alemá ![]() |
Familia | |
Cónxuxe | Elsi Brunner. |
Premios | |
- Premio Leo Kadman. - (1983): Premio da GIG. - (1985): Medalla Huntington . - (1994): Premio Otto Paul Wenger. |
Leo Mildenberg, nado o 14 de febreiro de 1913 en Kassel e finado o 14 de xaneiro de 2001 en Zürich, foi un numismático, comerciante de moedas, historiador da arte e coleccionista de antigüidades alemán.[1]
Leo Mildenberg naceu en Kassel nunha familia de relixión xudía, fillo de Max Mildenberg e Jeny Loeb, e criouse no sur de Alemaña. Recibiu a súa primeira formación nas localidades de Bad Mergentheim e Schwäbisch Hall, no estado de Baden-Württemberg, e posteriormente os seus estudos superiores de Historia Antiga e Estudos Semíticos na Universidade de Frankfurt e na Universidade de Leipzig, que se viu forzado a abandonar por mor da persecución do nazismo. Logo da súa fuxida de Alemaña en 1933, concluíu os seus estudos na Universidade Dorpat (logo denominada Universidade de Tartu), en Estonia, onde en 1938 acadou o seu doutoramento e onde tamén exerceu como profesor, antes de que a URSS ocupase o país en 1941, durante a Segunda guerra mundial.[2][3][4]
Entre 1941 e 1946 estivo deportado polos soviéticos en Casaquistán, pola súa condición de alemán, e nese país casou con Elsi Brunner, de Zürich. Acabada a guerra, en 1947 a parella emigrou a Suíza e nese país Mildenberg comezou a súa carreira como comerciante numismático, que o levou a se converter nun dos principais distribuidores mundiais de moedas antigas. Entre 1954 e 1969 dirixiu, xunto co seu amigo o experto Hermann Rosenberg, unha serie de poxas numismáticas en Lucerna que acadaron repercusión internacional. En Zürich fundou tamén o departamento numismático do Banco Leu,[3] moi activo na organización de poxas numismáticas, que dirixiu ata a súa xubilación en 1990.[4] A rivalidade neste negocio estaba representada pola compañía Münzen und Medaillen AG, de Basilea, dirixida polos irmáns Herbert Adolf e Erich B. Cahn.[2]
O labor de Leo Mildenberg tamén foi salientable no ámbito da investigación numismática, centrada sobre todo nas antigas cuñaxes xudías e na moeda da Antiga Grecia. Neste campo foi obxecto de numerosos recoñecementos internacionais.[2][4]
Á parte da numismática, outra das súas paixóns foi o coleccionismo de representacións de animais na arte da Antigüidade.[2][3] Comezou a súa colección en 1950 e chegou a se converter na máis grande de salientable do mundo no seu xénero.[4][5][6][7] Entre 1981 e 1999 foi obxecto de varias exposicións nos Estados Unidos e en Israel e, logo do seu falecemento, a maior parte dos seus fondos foron vendidos en poxa entre 2004 e 2005 pola casa Christie’s, de Londres.[8][9]
Entre outras entidades numismáticas internacionais, Mildenberg era membro da Sociedade Real de Numismática de Bélxica[10] e da Sociedade Suíza de Numismática, de cuxa revista científica Schweizerische Numismatische Rundschau foi editor entre 1966 e 1980.[3][4]
Leo Mildenberg faleceu en Zürich o 14 de xaneiro de 2001 como consecuencia dunha insuficiencia cardíaca.[3]
En 1980 foi nomeado membro honorario da Asociación Internacional de Numismáticos Profesionais e en 1999 membro honorario da Royal Numismatic Society, de Londres. Pola súa banda, en 1995 foi recoñecido co doutoramento honoris causa pola Universidade de Tubinga.[4]
Con motivo do seu 70 aniversario en 1983, foi honrado coa publicación dun libro-homenaxe composto por 25 artigos de diferentes autores, sobre numismática, historia da arte e arqueoloxía, así como cunha medalla co seu retrato.[11][12] Ademais, polo seu 85 aniversario, en 1998, publicouse na súa honra o volume Vestigia Leonis, unha reimpresión dos seus artigos máis sobranceiros.[4][13]
Esta é unha escolma das publicacións máis sobranceiras de Leo Mildenberg:[18][19]