Biografía | |
---|---|
Nacemento | 24 de setembro de 1932 ![]() A Arnoia, España ![]() |
Datos persoais | |
Educación | Universidade Pontificia de Salamanca ![]() |
Actividade | |
Ocupación | sacerdote ![]() |
Premios
|
Benigno Moure Cortés, nado na Arnoia o 24 de setembro de 1932,[1] é un sacerdote galego. É o fundador e presidente de honra da Fundación San Rosendo. En 1993 foi galardoado coa Medalla Castelao.
Realizou os seus estudos eclesiásticos no Seminario de Ourense e no de Salamanca. Foi ordenado sacerdote na diocese de Salamanca o 20 de abril de 1957 e obtivo a licenciatura en Teoloxía pola Universidade Pontificia de Salamanca.[1]
Iniciou a súa carreira pastoral como coadxutor na parroquia de Santa Mariña de Xinzo de Limia, onde serviu entre 1958 e 1963. Posteriormente, a partir de 1963, exerceu o seu ministerio como sacerdote adscrito á parroquia de Santa Eufemia.[1]
Durante a súa xestión como Delegado de Cáritas, baixo o pontificado de monseñor Diéguez, fundou a Fundación San Rosendo, da que Benigno Moure foi o primeiro presidente ata 2011.[2] Dende entón, é o presidente honorífico desta fundación.
O 11 de febreiro de 2022, foi nomeado Cóengo de Honra da Catedral de Ourense polo bispo de Ourense, Leonardo Lemos Montanet.[2]
En 2008, Benigno Moure foi condenado a cinco anos de cárcere por apropiación indebida continuada. O tribunal determinou que, entre 1998 e 2001, durante a súa presidencia na Fundación San Rosendo, enganou unha muller con alzhéimer ingresada nun dos xeriátricos que xestionaba. Moure apropiouse de todo os cartos da muller (573.673 euros), que ingresou na conta bancaria da Fundación. Ademais, transferiu á Fundación a titularidade dunhas 60 propiedades pertencentes á muller. Porén, foi absolto dos delitos de estafa e falsificación de documento público e mercantil.
Malia a sentenza xudicial firme, a diocese de Ourense e o Partido Popular de Galicia exerceron presión para evitar que Moure ingresase en prisión, chegando a convocar unha manifestación en 2011.[3] Finalmente, o 27 de xullo de 2011, o sacerdote foi encarcerado no centro penitenciario do Pereiro de Aguiar,[4] mais só durante dous meses. Este período de reclusión foi substituído pola colocación dunha pulseira magnética no nocello. Un ano despois, a Xunta de Prisións retiroulle o terceiro grao e a pulseira, deixándoo en liberdade.