![]() PWS-8 podczas zawodów Challenge 1930 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ |
samolot sportowy |
Konstrukcja |
dwupłat o konstrukcji drewnianej, podwozie klasyczne – stałe |
Załoga |
2 |
Historia | |
Data oblotu | |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd |
1 silnik gwiazdowy Walter Vega |
Moc |
85 KM (nominalna) - |
Wymiary | |
Rozpiętość |
10 m |
Długość |
7,50 m |
Wysokość |
2,95 m |
Powierzchnia nośna |
22,1 m² |
Masa | |
Własna |
455 kg |
Użyteczna |
320 kg |
Startowa |
775 kg |
Zapas paliwa |
125 l |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
136 km/h |
Prędkość przelotowa |
125 km/h |
Prędkość minimalna |
72 km/h |
Prędkość wznoszenia |
2,4 m/s |
Pułap |
3 000 m |
Zasięg |
700 km |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Polska |
PWS-8 – polski samolot sportowy skonstruowany w 1929 w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, zbudowany w jednym egzemplarzu.
Samolot został zaprojektowany w 1929 przez inż. Jarosława Naleszkiewicza w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, z własnej inicjatywy fabryki, jako jeden z kilku samolotów przeznaczonych specjalnie do uczestnictwa w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge 1930. Był to drewniany dwupłatowiec, częściowo wzorowany na znanym brytyjskim samolocie sportowym de Havilland Gipsy Moth. Podobnie, jak w samolotach wojskowych projektu PWS (PWS-5, PWS-6), zastosowano w nim między płatami nietypowe rozpórki w kształcie litery N i skośne zastrzały usztywniające, zamiast drutów (przez to oraz zastosowany silnik gwiazdowy, był podobny do brytyjskiego samolotu Handely Page Gugnunc).
Jedyny prototyp został oblatany na przełomie 1929/1930 roku przez Franciszka Rutkowskiego. Był on po zbudowaniu 65 kg cięższy, niż zakładano. Początkowo był wyposażony w silnik gwiazdowy Armstrong Siddeley Genet o mocy 80 KM, lecz późną wiosną 1930 zamieniono go na nieco silniejszy Walter Vega 85 KM. Zmieniono również kształt statecznika pionowego i steru kierunku, zmniejszono wycięcie pośrodku krawędzi spływu górnego płata i usunięto początkowe zastrzały pomiędzy góra kadłuba a dolnym płatem.
Prototyp, ze znakami rejestracyjnymi SP-ADA, wziął udział w zawodach Challenge 1930 w lipcu 1930, pilotowany przez Piotra Dudzińskiego. Został on jednak zdyskwalifikowany za przekroczenie czasu lotu okrężnego wokół Europy, aczkolwiek ukończył lot poza konkursem[1].
Później samolot był przez krótki okres używany przez Klub Lotniczy przy Podlaskiej Wytwórni Samolotów. PWS-8 był konkurentem samolotu PZL.5, który jednak był bardziej udany. Szczególnie wadą była niska prędkość.
Dwupłat zastrzałowy o konstrukcji drewnianej. Kadłub o przekroju prostokątnym, zaokrąglony od góry, kryty sklejką oraz blachą duralową w części osłony silnika. Prostokątne trzyczęściowe, dwudźwigarowe płaty z zaokrąglonymi końcówkami, kryte płótnem i sklejką w przedniej części, dolny płat o mniejszej rozpiętości (9 m). Skrzydła były składane do tyłu (szerokość po złożeniu - 2,95 m). Lotki tylko na dolnym płacie. Usterzenie drewniane, kryte płótnem. Śmigło dwułopatowe, drewniane.
Załoga dwuosobowa, siedząca w odkrytych kabinach jedna za drugą, z wiatrochronami od przodu. Kabiny miały podwójne sterownice (w przedniej kabinie wyjmowany drążek sterowy). Za tylną kabiną był bagażnik, który można było zamienić na trzecią kabinę.
Podwozie stałe, trójgoleniowe, w układzie klasycznym, z płozą ogonową.