Pseudohistorija je naziv za vrstu istorijskog revizionizma koja često iznosi senzacionalističke stavove i zahteve čije bi ispunjavanje podrazumevalo reviziju i ponovno pisanje značajnog dela većinski prihvaćene istorije, a bazira se na metodologiji koja se značajno razlikuje od standardnih istoriografskih metoda.
Pseudoistorija se može uporediti sa pseudonaukom po tome što obe dele metodologiju, verovanja i prakse za koje se tvrde da su naučne, ali ne prate odgovarajuće naučne i istorijske metodologije i nedostaju im dokazi ili su oni neubedljivi.
Prema piscima Majklu Šermeru i Aleksu Grobmanu, pseudoistiroja je „ponovno pisanje prošlosti za sadašnje lične ili političke svrhe“.[1]
Filozof Robert Tod Karol je predložio sledeće kriterijume za neku temu koji bi je označili pseudostorijom: