Tajna historija, rjeđe historija u sjeni, je izraz kojim se opisuje revizionističko tumačenje historije temeljeno na tezi da su ključni historijski događaji, ličnosti ili detalji bili slučajno ili namjerno skriveni od javnosti. Koncept tajne historije se često vezuje uz raznorazne teorije zavjere, a u posljednje vrijeme služi i kao podloga za razna fiktivna djela, od kojih je najpopularniji roman Dana Browna Da Vincijev kod.
Pojam tajna historija valja razlikovati od pojma alternativna historija, koji predstavlja specifičan podžanr spekulativne fikcije, odnosno naučne fantastike.
Vjerojatno najpoznatiji, ali i najraniji, primjer tajne historije je Anekdota (Ἀνέκδοτα), tekst naknadno poznat kao Tajna historija (Historia arcana), u kome je bizantski historičar Prokopije Cezarejski cara Justinijana opisao kao krvoloka, za razliku od svojih "službenih" tekstova u kojima je veličao njegova državnička dostignuća.