Detalles da carreira | ||
---|---|---|
Carreira 2 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1999. | ||
![]() Trazado do circuíto de Interlagos. | ||
Data | 1 de abril 1999 | |
Nome oficial | XXVIII Grande Prêmio do Brasil | |
Localización | Autódromo José Carlos Pace São Paulo, Brasil | |
Percorrido | Percorrido permanente de carreira 4´292 km | |
Distancia | 72 voltas, 309´024 km | |
Clima | Seco, asollado, cálido, 25 °C[1] | |
Pole position | ||
Piloto | ![]() |
McLaren-Mercedes |
Tempo | 1.16.568 | |
Volta rápida | ||
Piloto | ![]() |
McLaren-Mercedes |
Tempo | 1:18.448 na volta 70 | |
Podio | ||
Primeiro | ![]() |
McLaren-Mercedes |
Segundo | ![]() |
Ferrari |
Terceiro | ![]() |
Jordan-Mugen-Honda |
![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
O Gran Premio do Brasil de 1999 (oficialmente o XXVIII Grande Prêmio Malboro do Brasil) foi unha carreira de Fórmula 1 disputada o 11 de abril de 1999 no Autódromo José Carlos Pace, São Paulo, Brasil. Foi a segunda carreira da tempada 1999 da Fórmula Un. A carreira de 72 voltas gañouna o piloto de McLaren Mika Häkkinen despois de comezar desde a pole position. Michael Schumacher terminou segundo nun Ferrari co terceiro Heinz-Harald Frentzen para o equipo Jordan.
Ricardo Zonta non se clasificou para a carreira, despois de ferirse no seu pé esquerdo nun grave accidente durante a práctica do sábado.[2]
A carreira marcou o debut de Stéphane Sarrazin, que pilotou o Minardi do ferido Luca Badoer.[3] Badoer feriu a súa man nun accidente nas probas e Sarrazin, entón o piloto de probas de Prost, foi utilizado en Minardi.[3]
Como Luca Badoer volveu para a seguinte carreira, e aínda era o piloto de probas de Prost, foi a única participación de Stéphane Sarrazin na Fórmula Un.[3]
No inicio da carreira, o pole sitter Mika Häkkinen tomou o liderado, mentres que o seu compañeiro de equipo en McLaren, David Coulthard, calou o coche na grella.[2] McLaren neste momento tentaba recuperarse dunha retirada dobre na carreira de apertura, o Gran Premio de Australia, e o fallo de Coulthard sorprendeu no equipo.[2] O coche de Coulthard foi empuxado cara ao carril de boxes, onde earrincou cando os líderes comezaban a 4ª volta.
Na volta 4, o heroe local Rubens Barrichello tomou o liderado da carreira de Mika Häkkinen despois de que o coche de Häkkinen sufrise un mal funcionamento da transmisión temporal e non puidera cambiar de marcha. Häkkinen tamén foi adiantado por Michael Schumacher antes de que o seu coche recuperase a capacidade de seleccionar engrenaxes.[4] Barrichello was able to stay in front until he pitted on lap 27.[5] Foi a primeira vez que un automóbil Stewart lideraba unha carreira.[5] > A multitude de aproximadamente 80.000 [5] seareiros animaba mentres "Rubinho" construíu unha ventaxe de aproximadamente 5 segundos sobre Schumacher.[2]
Alexander Wurz e Damon Hill colisionaron na volta 10, terminando a carreira de Hill.[2] Rubens Barrichello caeu ao cuarto lugar despois da súa parada nos boxes e Michael Schumacher asumiu o liderado.[4] A carreira de David Coulthard finalizou cando abandonou a pista cun fallo mecánico. Stéphane Sarrazin sufriu un grande accidente na recta de boxes na volta 31 tras sufrir unha falla na á, trompeando máis de seis veces.[3] Na volta 35, Barrichello pasou a Eddie Irvine freando na primeira curva para ocupar o terceiro lugar.
Michael Schumacher parou en boxes na volta 38, permitindo que Mika Häkkinen pasase. Häkkinen fora retido por Schumacher, polo que comezou a intentar acumular o oco suficiente para poder saír adiante de Schumacher logo da súa propia parada en boxes. O tráfico atrasou o seu progreso nun primeiro momento, pero despois dunha volta puido facer un par de voltas rápidas. Empezou na volta 42, e as súas voltas rápidas combinadas cun rápido traballo do seu equipo permitíronlle manter a vantaxe sobre Schumacher facilmente.[4]
Na volta 42, Pedro Diniz trompeou e calou o seu coche despois de intentar pasar outro coche por dentro. A carreira de Rubens Barrichello finalizou na mesma volta cun motor rebentado.[2] Eddie Irvine fixo nunha parada en boxes non programada na volta 55 para limpar os radiadores sobrequentados do seu Ferrari, volvendo á pista no quinto posto.[4]
Mika Häkkinen gañou a carreira, xunto a Michael Schumacher segundo. Heinz-Harald Frentzen clasificouse no terceiro lugar a pesar de quedar sen combustible na última volta, xa que o seguinte coche tiña unha volta perdida. Ralf Schumacher terminou cuarto tras ser perseguido por Eddie Irvine durante as últimas voltas.
Pos | Nº | Piloto | Construtor | Tempo | Diferenza | Grella | |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | 1 | ![]() |
McLaren-Mercedes | 1:16.568 | 1 | ||
2 | 2 | ![]() |
McLaren-Mercedes | 1:16.715 | +0.147 | 2 | |
3 | 16 | ![]() |
Stewart-Ford | 1:17.305 | +0.737 | 3 | |
4 | 3 | ![]() |
Ferrari | 1:17.578 | +1.010 | 4 | |
5 | 9 | ![]() |
Benetton-Playlife | 1:17.810 | +1.242 | 5 | |
6 | 4 | ![]() |
Ferrari | 1:17.843 | +1.275 | 6 | |
7 | 7 | ![]() |
Jordan-Mugen-Honda | 1:17.884 | +1.316 | 7 | |
8 | 8 | ![]() |
Jordan-Mugen-Honda | 1:17.902 | +1.334 | 8 | |
9 | 10 | ![]() |
Benetton-Playlife | 1:18.334 | +1.766 | 9 | |
10 | 17 | ![]() |
Stewart-Ford | 1:18.374 | +1.806 | 10 | |
11 | 6 | ![]() |
Williams-Supertec | 1:18.506 | +1.938 | 11 | |
12 | 18 | ![]() |
Prost-Peugeot | 1:18.636 | +2.068 | 12 | |
13 | 19 | ![]() |
Prost-Peugeot | 1:18.684 | +2.116 | 13 | |
14 | 11 | ![]() |
Sauber-Petronas | 1:18.716 | +2.148 | 14 | |
15 | 12 | ![]() |
Sauber-Petronas | 1:19.194 | +2.626 | 15 | |
16 | 22 | ![]() |
BAR-Supertec | 1:19.377 | +2.809 | 21 [6] | |
17 | 5 | ![]() |
Williams-Supertec | 1:19.452 | +2.884 | 16 | |
18 | 20 | ![]() |
Minardi-Ford | 1:20.016 | +3.448 | 17 | |
19 | 14 | ![]() |
Arrows | 1:20.075 | +3.507 | 18 | |
20 | 15 | ![]() |
Arrows | 1:20.096 | +3.528 | 19 | |
21 | 21 | ![]() |
Minardi-Ford | 1:20.710 | +4.142 | 20 | |
107% tempo: 1:21.928 | |||||||
NTS | 23 | ![]() |
BAR-Supertec | Lesionado | |||
Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | 1 | ![]() |
McLaren-Mercedes | 72 | 1:36:03.785 | 1 | 10 |
2 | 3 | ![]() |
Ferrari | 72 | +4.925 | 4 | 6 |
3 | 8 | ![]() |
Jordan-Mugen-Honda | 71 | Sen combustible | 8 | 4 |
4 | 6 | ![]() |
Williams-Supertec | 71 | +1 volta | 11 | 3 |
5 | 4 | ![]() |
Ferrari | 71 | +1 volta | 6 | 2 |
6 | 18 | ![]() |
Prost-Peugeot | 71 | +1 volta | 12 | 1 |
7 | 10 | ![]() |
Benetton-Playlife | 70 | +2 voltas | 9 | |
8 | 15 | ![]() |
Arrows | 69 | +3 voltas | 19 | |
9 | 21 | ![]() |
Minardi-Ford | 69 | +3 voltas | 20 | |
Ret | 14 | ![]() |
Arrows | 52 | Hidráulica | 17 | |
Ret | 22 | ![]() |
BAR-Supertec | 49 | Hidráulica | 21 | |
Ret | 5 | ![]() |
Williams-Supertec | 43 | Caixa de cambios | 16 | |
Ret | 16 | ![]() |
Stewart-Ford | 42 | Motor | 3 | |
Ret | 12 | ![]() |
Sauber-Petronas | 42 | Colisión | 15 | |
Ret | 9 | ![]() |
Benetton-Playlife | 38 | Embrague | 5 | |
Ret | 20 | ![]() |
Minardi-Ford | 31 | Acelerador/Accidente | 18 | |
Ret | 11 | ![]() |
Sauber-Petronas | 27 | Caixa de cambios | 14 | |
Ret | 2 | ![]() |
McLaren-Mercedes | 22 | Caixa de cambios | 2 | |
Ret | 19 | ![]() |
Prost-Peugeot | 21 | Caixa de cambios | 13 | |
Ret | 17 | ![]() |
Stewart-Ford | 15 | Hidráulica | 10 | |
Ret | 7 | ![]() |
Jordan-Mugen-Honda | 10 | Colisión | 7 | |
NSC | 23 | ![]() |
BAR-Supertec | Non cualificado | |||
|
|
Carreira anterior: Gran Premio de Australia de 1999 |
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA Temporada 1999 |
Carreira seguinte: Gran Premio de San Marino de 1999 |
Carreira anterior: Gran Premio do Brasil de 1998 |
Gran Premio do Brasil | Carreira seguinte: Gran Premio do Brasil de 2000 |
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio do Brasil de 1999 |