I screye dispu estant tot djonne (16 ans): ene tchanson: “Les Flaminds”. Docô, i dvént redjixheu d' ene dramatike, et-z askepyî, e 1897, ene soce di scrijheus: “Les djonnes oteurs walons”. I tchante å Cåbaret walon (1895-1900), pus a ds ôtes cåbarets disk' e 1925. Ses scrijhaedjes, c' est des sacwès po rire, et po vanter l' Walonreye. Insi, i riscrît tote l' istwere do payis d' Lidje, a môde del “Légende des siècles” da Victor Hugo, eplaideye dins l' ramexhnêye So m' tere, prumî live” (1921).
Il a l' boune aweure di rashonner ses scrijhaedjes, tchaeke côp k' end a assez po fé on live, et sins leyî ouve, céncwante ans å long. “Å hazår del pene” (ouves 1897-1907); “Amon nozôtes” (tchansons tchoezeyes 1908-1912); “Mayon” (powinme e nouf tchants, 1909); “Li ptit hierdî” (powinme e cénk tchants 1926); “So m' tere: les belès eures” (1928); “So les ailes del tchanson” (1932); “Tchantchès, istwere d' on Lidjwès” (1935); «Prindoz vosse bordon: tåvleas, contes et noveles e prôze» (1937); “L' inmant” (powinmes) (1947).[1]