Balkon (İtalyanca: balcone - kiriş), yapılarda dış duvar seviyesinin önünde, genellikle üstü de açık olan mimarlık bölümü.[1] Balkonlara bir kapı aracılığıyla geçiş sağlanır. Büyük konaklarda avluya bakan kapıların açıldığı bir yanı avluya bakan koridorlar da birer balkondur. Sütunlar veya konsol braketleri tarafından desteklenir ve genellikle zemin katın üzerinde bir korkuluk ve trabzan ile çevrelenir.
Balkon fikri ilk kez Hristiyanlıkta, imparator ve imparatoriçenin katedrallerdeki dinî ayinleri halktan uzak, onlarla bağlantısı olmayan bir yerden izleme ihtiyacından çıkmıştır.
Balkon büyüklükleri ve şekilleri kültürden kültüre, binadan binaya değişir. Balkonlar oturmak, yemek yemek, çamaşır asmak gibi işler için kullanılır. Şehirlerdeki bazı balkonlar, pencere ve camlı doğramalarla ve tavanla kapatılarak evlere dahil edilmiştir.[2]
Paylaşılan odalar |
|
---|---|
Özel odalar |
|
Boşluklar | |
Yardımcı |
|
Büyük |
|
Bileşenler |
|
Mimari elemanlar | |
İlgili |