Gitar atawa hitar nyaéta alat musik anu kawéntar di sakuliah dunya.[1] Alat musik ieu dipaénkeun ku cara anu béda-béda numutkeun tipe atawa jenisna.[1] di antara sakian loba tipe gitar, jenis gitar klasik nyaéta salah sahiji alat musik anu digunakeun utamana mah pikeun ngahaleuangkeun karya-karya solo musik klasik.[1]
Gitar nyaéta alat musik tradisional di daérah Spanyol, matakna alat musik ieu dipercaya asalna daérah Spanyol.[2] Ngan aya nu nyebutkeun yén sajarah Gitar dimitian saméméh maséhi, nyaéta Zaman Babilonia.[2] Awalna, alat musik ieu bentukna leutik jeung deuih miboga opat petikan hungkul.[2] Masing-masing dawai éta miboga pasangan.[2] Aya ogé nu nyebutkeun yén gitar asalna kapanggih ku manusa purba anu ngadéngé sora (anu ayeuna jadi nada) tina tali panah anu biasa dipaké moro.[2] Kaaslian gitar henteu bisa ditempo ti kaantikanna. Sawatara ahli ngarasa pakakas ieu asalna ti Benua Afrika, di mana loba Réplika modérn dina wangun kotak buleud kawas kulit kerang jeung Gut / benang-benang sutera, di wewengkon benua éta. Ahli séjén manggihan pakakas ieu dina wangun kaca di rélief-rélief batu kolot di jaman Asia Tengah sarta Asia Kuno. Bahan pamikiran séjén ogé timbul kalayan kapanggihna vas-vas Yunani Kuno anu miboga corak. Greek Strings meureunan nyaéta pakakas kahiji anu dikatagorikeun minangka gitar. Gitar modérn kamungkinan akarna ti gitar Spanyol, tapi sagala rupa jenis gitar kawas instrumén-instrumén anu urang bisa saksian dilukisan-lukisan dina jaman Medieval sarta Rénaiassance anu loba aya disakumna Éropa.
Dipercaya yén sajarah gitar asalna ti belahan wétan. Di ditu para archéolog manggihan instrumén sarta barang-barang anu aya sangkut pautna jeung éta minangka patokan dina dunya asalna gitar anu tacan dipikawanoh. di antara barang-barang sajarah anu kapanggih di Babylonia, anu pang rélevan nyaéta Plaques anu dijieun ti taneuh liat (1900-1800 B.C.), di mana dipintonkeun sosok-sosok bugil anu keur maénkeun instrumén-instrumén musik. Sawatara ti instrumén-instrumén éta miboga persamaan umum anu sarua jeung gitar. Analisa saterusna ngabuktikeun yén aya béda antara body sarta neck gitar. Bagian tukang ti gitar éta pohara datar; di mana bagian tukang gitar kasebut dina harigu saurang pastur. Ieu cukup ngabuktikeun yén euweuh kamungkinan instrumén kasebut ngawangun Bowl-shaped / mangkok. Pohara écés kasampak yén leungeun katuhu keur metik senar / tali-tali. Hanjakalna jumlah senar-senar kasebut henteu kasampak écés. Tapi di Plaques séjénna saeutikna aya 2 senar. Aya Bukti ti instrumén-instrumén anu nyarupaan gitar geus kasampak; Syria, Susa (hiji dayeuh kuno di Kalér Teluk Persia: ibukota ti karajaan Pérsia).
Dina awalna, hiji-hijina instrumén musik anu miboga senar di Mesir nyaéta Harpa anu ngawangun busur/ Bow-shaped. Sawatara lila saterusna, instrumén anu miboga beuheung anu ditandaan jeung Frets, sarta dijieun bisa ti benang-benang sutera/ Gut anu digantungkeun dina beuheung. Dina pamustunganana sawatara bagian sarta karakteristik anu baris jadi hiji instrumén anu nyambung jeung gitar sarta ogé kabéh instrumén-instrumén anu miboga senar tur miboga beuheung, kalayan padika petik sarta nundukeun sirah. Perkembangan saterusna nyieun instrumén ieu leuwih madanan wangun gitar. Instrumén-instrumén ti jaman Romawi (30 B.C – 40 A.D) kabéhanana dijieun ti kai anu saméméhna dijieun ti kulit embé. Instrumén ieu mibanda 5 bagian liang sora anu leutik. Ciri-ciri ieu lumaku nepi ka abad 16. Hiji instrumén kapanggih dikuburan Coptic di Mesir, di mana dipintonkeun wangun dasar gitar, aya lekukan-lekukan anu cukup dina dina kurva-kurva disampingna jeung bagian tukang anu pohara datar. Permukaan hareup sarta tukangeunana dihijikeun ku potongan-potongan kai anu nyieun bagian gigireun / sabeulah instrumén ieu. Ciri has ieu bisa kapanggih nepi ka ayeuna.
Instrumén kahiji di Éropa anu miboga senar dimimitian dina abad 3 A.D. Analisa ti abad ka 3 ngabuktikeun yén instrumén ieu miboga kotak sora anu buleud menyambung ka beuheung anu rubak. Instrumén tipe ieu terus dipaké nepi ka mangsa anu lila. Aya ogé déskripsi instrumén séjénna dimimitian di Jaman Dinasti Carolingian anu meureun asalna ti Perancis atawa Jerman. Instrumén ti Carolingian ieu ngawangun pasagi opat, kira kira miboga panjang anu sarua kalayan beuheungna, tungtung beuheungna saeutik lebar sarta miboga pangikeut senar-senar anu leutik / Small Pegs. Dina ilustrasi séjénna, instrumén-instrumén ieu miboga 4 Pegs sarta 5 Pegs instrumén séjénna. Jumlah senar-senar ieu babarengan sarta dipetik kalayan 2 cara: ku ramo atawa ngagunakeun Pléctrum/ pakakas pametik senar. Instrumen Carolingian ieu henteu robah nepi ka abad ka-14.
Aya béda antara Guitarra Latina sarta Guitarra Morisca. Kecap Morisca dibawa ku jelema-jelema turunan Arab. Kotak sorana ngawangun oval sarta miboga loba liang sora. Dina waktu lalampahanana ngaliwatan mesir, lolobana jelema ti Afrika sarta Spanyol nyebarkeun ciri-ciri utama ti désain gitar ieu ka nu nyieun instrumén-instrumén di Éropa Kulon. Kamungkinan anu sarua nyaéta yén gitar Spanyol anu kahiji nyaéta jieunan Éropa. Ngan anu pasti nyaéta pangaruh Arab di Spanyol mimiti ti mecenghulna gitar. The Guitarra Latina miboga sisi anu bingkeng, anu kira-kira datang ka Spanyol ti sawatara nagara di Éropa. Wangun kasebut nyaéta tipe anu dimekarkeun jadi gitar modérn. Kasuksésan gitar aya hubunganana jeung sipat-sipat para pangumbara suku Troubadours. Dina lalampahan gitar nuju Catalonia ngaliwatan Spanyo ngaliwatan Suku Troubadours. Suku Troubadours dibagian Éropa ngayakeun wisata sarta pintonan, sarta ngabengharkeun kabudayaan musik sacara lega sarta méré pangaruh badag dina nyebarkeun gitar di benua ieu.
Nepi ka dina abad pertengahan informasi-informasi anu penting ngeunaan gitar sarta silsilahna geus dilukiskeun dina angka-angka sarta gambar dina rélief-rélief. Éta jadi hiji kayakinan luhur pakta anu henteu langsung sarta henteu bisa disingkahan. Dimimitian dina abad ka-16, wangun instrumén-instrumén anu aya ayeuna ieu mangrupa pakta-pakta langsung. Gitar-gitar dina abad 16 didistribusikeun minangka The Vihuela ti jaman Luis Milan, Rizzio Guitar ti Perancis sarta Guitarra Battente ti Italia.
The Vihuela asalna ti Spanyol, di mana instrumén ieu mangrupa 4 Vihuela leutik anu dihijikeun sarta miboga senar 5 Guitarra. Dina waktu anu sarua muncul pakakas kakara nyaéta Lute. Instrumén anu dipikaresep ku kaum bangsawan diampir sakumna daratan Éropa. Spanyol nyaéta pangecualian husus. Lute ogé geus jadi hiji jeung jelema-jelema turunan Arab anu nangtukeun aturan-aturan maén sorangan. Alatan kitu kaum bangsawan ngarasa ka hina alatan instrumén kasebut ogé dipaké ku bangsa pendatang.
Saterusna kaum bangsawan ngapopulerkeun Guitarra kalayan 4 senar anu sarua / Double-strings. Kalayan perkembanganna, gitar 4 senar éta digedéan sarta dibikeun 6 senar anu sarua / Double-strings. Aturan kaulinanna sarua sarta kalayan pangecualian ti senar ka tiluna, anu tone-na turun satengah. salah sahiji pamaén Vihuela anu kaceluk nyaéta Luis Milan, lahir dina taun 1500.
Dina taun 1535 Luis Milan medar hiji buku anu dijudulna Libro de Musica de Vihuela de Mano Intitulalo “El Maestro”. Buku ieu mangrupa karya anu pangpentingna pikeun Milan. Data pamungkas Vihuela taun 1700 anu ngawakilan pamustunganana kamekaran péntas instrumén. Instrumén ieu dijieun ti ukiran logam, Vihuela mibanda lengkungan sapanjang sisi sarta liang sorana ngawangun oval. Kapopuléran instrumén ieu téh bukti ti kuantitas musik anu masih aya. Ditulis dina tablatur instrumén ieu, saban ngawakilan senar sarta dina tablatur Spanyol sarta Italia. Samentara di Inggris sarta Perancis senar-senar Vihuela dina tablatur, peunteun notna nunjukkeun macem-macem tipe not sarta aya dijajar pangluhurna. Macem-macem not ieu jiga kalayan not anu aya ayeuna.
Mimiti dipublikasikeun karya tablatur Vihuela Spanyol ku Luis de Milan taun 1535, Luis de Narvaez taun 1538, Alonso de Mudarra taun 1546. Koléksi Tablatur ieu diwangun ti komposisi instrumén pangalusna dina jaman Renaissance dina abad 16, nyaéta mangsa kaemasan pikeun musik Vihuela Spanyol.
Gitar 4 senar asalna ti Mesir, salah sahijina datang ti éropa sarta ngalaman loba parobahan wangun sarta variatif; miboga senar 3, 4 sarta 5 senar. Gitar bersenar ieu pangpopulérna nepi ka ahir abad pertengahan. Gitar 4 senar di Italia miboga nada G, C, E, A. Sarta béda di Spanyol notasi nadana nyaéta G, D, F#, B.
Dipertengahan Jaman, éksisténsi gitar miboga rsenar 3, 4, sarta 5 sacara babarengan mimitian kasampak. Dina abad 15, instrumén kalayan senar 4 double-strings melejit popularitasna. Gitar 5 senar double-strings anu kahiji kapanggih dina hiji ukiran di Italia. Sebutan sarta jenis ti gitar 5 senar ieu téh Guitarra Battente anu miboga ciri has bagian tukangeunana bingkeng kaluar. Tuning pikeun instrumen ieu téh A, D, G, B, E.
Raja Louis XIV ti Perancis bisa maénkeun gitar sarta ngakuna gitar minangka instrumén pavoritna. Guru anjeunna nyaéta salah sahiji pamaén gitar Perancis anu kaceluk; Robert de Visee (1650-1725). Jean Baptise Lully nyaéta saurang komposer anu kaceluk dina waktu éta. Manéhna maénkeun gitar sarta ngakomposisikeun musik pikeun instrumén kasebut.
Ngaran-ngaran ti pamaén gitar dina mangsa Baroque di Perancis geus kacatet dina sajarah, contona Rene Voboam anu ngawakilan penclut pembuatan instrumén Perancis dina abad ka-17. Manéhna nyieun gitar dina taun 1641 anu nempokeun tempat nyieun instrumén gitar anu leuwih berornamén. Alexandre Voboam sarta anakna Jéan ogé nyieun gitar anu bernuansa abad ka-17.
Di Éropa Kalér di Jérman, instrumén gitar ngahontal penclut popularitasna; Heinrich Schutz (1585-1672), Samuel Scheidt (1587-1654) sarta Johann Hermann Schein (1586-1630). Conto gitar kahiji Jerman anu masih éksis nepi ka poé ieu dijieun ku Jacobus Stadler dina taun 1624. Manéhna miboga lengkungan anu has sarta bagian tukangeunana polos sarta ogé nempokeun pangaruh badag désain Itali. Hiji gitar abad 17 anu dijieun ku saurang pendéta, John ti Apsom miboga désain anu pohara béda ti gitar séjénna. Bagian tukang gitar ieu dipapaésan jeung gambar-gambar “Crucifixion”.
Nu nyieun gitar Éropa anu pangkawentarna nyaéta Joachim Tielke ti Hamburg (1641-1719). Gitar jieunanana dipapaésan ku bahan-bahan ivory, tortoise shell, ebony, gold sarta silver, mother-of-pearl, jarcanda wood. Hasil karyana sok miboga kualitas pangluhurna sarta konsistén. Gigireun/sabeulahna aya hasil karyana anu dijieun ti ivory kalayan ukiran gambar Genesis.
Di Cekoslovakia, Czech ‘Luthier’ mecakan pikeun adaptasi jeung gitar tipe Battente. Sajaba ayana 5 double-strings kawas gitar Battente anu pituin, gitar Czech aya tambahan hiji single-string anu dipaké pikeun maénkeunn ‘Melodic Line’. Gitar gitar anu dijieun ku Andrees Ott, saurang pakar nu nyieun instrumén ti Prague nempokeun pangaruh ti Italia.
Sajarah gitar Polandia diwakilan ku Jakob Kremberg, penyair, panyanyi, sarta komposer ti Warsaw. Pentingna hasil karya Kremberg ogé méré urang informasi anu penting ngeunaan tuning instrumén gitar, nyaéta 1 tone leuwih pendék batan tuning ti instrumén-instrumén mangsa kiwari.
salah sahiji gitaris anu prominent dina taun éta téh Francisco Corbera. Manéhna ngadédikasikeun hasil karyana anu ngaranna Guitarra y sus differencias de sonos pikeun Philip IV, raja Spanyol ti taun 1621 nepi ka 1665. Tapi gitaris Perancis anu pang kawentarna di abad 17 nyaéta Gasper Sanz.
Sanz diajar gitar di Italia sarta organ ngeunaan sajarah musik. Manéhna jadi organisator di King’s Chaples di Naples. Dina waktu manéhna balik ka Spanyol, manéhna medar 3 buku musik ngeunaan gitar di taun 1674, 1675 sarta 1697. Buku-buku ieu muat ajaran-ajaranana anu éksténsif dina improvisasi sarta pérforma, kalayan ngagunakeun 2 padika: Strumming sarta Plucking. Manéhna percaya téhnik Strumming pohara cocog pikeun musik dansa. Tuning anu dipaké nyaéta A, D, G, B, E.
Paktor utama anu ngapopulérkeun gitar di Italia sarta anu ngabengharkeun pustaka gitar nyaéta diwanohkeunana gaya petik gitar ti Spanyol. Alatan éta gitar di Italia ogé dipikawanoh minangka Chitaria Spagnuola. Gaya petik diwariskeun ti téhnik Vihuela anu diadaptasikeun ku urang Spanyol pikeun gitar maranéhanana. Chitaria Spagnuola nyaéta téhnik umum dina abad 17 sarta pamakéan “Spanish Guitar” nerus nepi ka poé ieu minangka terusan pamakéanana ti abad 17.
Dua téhnik kaulinan gitar ieu pohara béda dina téhnik Strumming sarta Plucking anu éksis babarengan di Italia dina abad 17. Téhnik petik ieu diéksprésikeun dina wangun notasi tablatur. Strumming of Chords didédikasikeun ku notasi spésial anu dimekarkeun ku komposer- komposer Italia ti abad 16 sarta abad 17.
Dina abad ka-18, kanaékan jumlah gitaris sarua kalayan jumlah komposer. Sedengkeun sawatara komposer anu kaceluk dina waktu éta antara séjén; Johanas Arnold (1773-1806), Friedrich Baumbach (1753-1813), sarta Johann Christianfranz (1762-1814). Aspék pangpentingna dina musik gitar di Jerman dina abad ieu ngagunakeun instrumén gitar dina variasi kombinasi “ensemble”. Contona; gitar sarta Flute, gitar sarta bass, gitar, biola sarta bass.
Salah sahiji komposerna nyaéta Trille Labarre, manéhna ngarang komposisi pikeun gitar solo, gitar sarta biola, gitar sarta nyanyian. Komposer séjénna nyaéta; Antonie Lemoine (1763-1877) saurang “Virtuoso” kaceluk anu ngakomposisikeun sarta maénkeun kalayan biola. B. Vidal miboga peran minangka pamaén, guru sarta komposer. Manéhna nulis Nouvelle Methode.
Gitar bersenar 6 mangrupa inovasi anu asalna ti abad ka-18. Gitar kasebut asalna ti Italia sarta pohara dipikaresep sarta pohara populér. Alasana nyaéta;
Dina mimiti pertengahan abad ka-19, minat anyar pikeun instrumén ieu dipuseurkeun di dayeuh Vienna. Dayeuh Vienna sorangan jadi puseur pakakas musik sarta para musisi ti sakumna Éropa. Pintonan musisi éta méré dorongan mimiti anu mana gitar jadi hiji pakakas instrumén anu serius. Kawas Mauro Giuliani (1780-1840) anu ngainisiatipan trend tour gitar pikeun para gitaris. Saterusna Fernando Sor gitaris asal Spanyol anu kaceluk di éra Romantic Spanyol sarta hiji-hijina gitaris kahiji anu diondang ku London Pihlharmonic Society.
Nyaéta abad di mana urang jadi saksi kamekaran gitar anu drastis minangka instrumén artistik pikeun éksprési. Ogé minangka hiji-hijina abad anu ngabagéakeun gitar dipanggung konsér. Aya 2 dasar kapopularitasan gitar:
Pamakéan amplifier dina gitar tacan dipaké dina jaman ieu. Amplifikasi mimitian diwanohkeun dina gitar “Dobro”/ gitar ésonator anu dimimitian ku Dopyera brothers, imigran Slovakia di Amérika. Maranéhanana manggihan inovasi dina gitar lamun bahan gitar dijieun tinz bahan métal sarta ditambahkeun lempengan logam (Pie Plate) kalayan ketebalan nu tangtu mangka baris ngaronjatkeun résonansi sora anu 2 kali leuwih badag sarta 2 kali leuwih teuas sorana. Jenis gitar ieu diproduksi pikeun dicoo jeung musik orchestra sarta jadi pohara populér dina taun 1920-an sarta 1930-an digolongan musisi Blues sarta Jazz.
Saterusna dina waktu perang dunya ka-2 bahan dasar gitar “Dobro” digantian jadi kai, pikeun ngagantikeun bahan logam anu pohara mahal hargana, ngan résonatorna waé anu masih ngagunakeun bahan métal.
Kalayan kamekaranana, gitar terus ngalaman loba inovasi luyu jeung tungtutan pamakéanana. Tapi musisi Country, Blues , sarta Jazz mimitian nyiptakeun sagala rupa jenis Tone sarta Sound anu bisa dihasilkeun ku gitar ti téhnik kawas Bend, Sustain sarta nu séjénna.
Variasi tina sound kasebut ogé nyorong perkembangan ti musik Rock and Roll anu aya ti taun 1950-an. Les Paul nyaéta jelema kahiji anu ngaékperimén kalayan sound gitar éléktrik dina taun 1940. Gitar éléktrik kahiji nyaéta mangrupa hollow-body / gitar kopong, sakapeung mangrupa 2 buah liang sora ngawangun hurup S-shaped dina bagian hareup awak gitar. Dina taun 1947 Paul Bigsby gawé babarengan jeung Merle Travis mendésain solid-body gitar kawas gitar éléktrik anu urang wawuh ayeuna. Leo Fender saurang réparasi radio nyaéta jelema kahiji anu suksés mroduksi sacara masal gitar jenis ieu. ku kituna persaingan antara gitar Fender jeung gitar Gibson jieunan Les Paul nepi ka ayeuna.
Aya dua jenis gitar anu dawam urang nyaho di antarana:
The Pick guitar dicoo kalayan metik senar jeung hiji pick, di mana pick ieu bentukna buleud gépéng kawas buah Almond anu dijieun ti batok penyu atawa palastik. Gitar jenis ieu téh aya 2 buah liang sora anu ngawangun S-shaped dina awak bagian hareup gitar. Senarna dijieun ti kawat sarta nyambung dina Tailpiece / tungtung pangikat senar. Fingerboard/ beuheung gitar padeukeut sarta ditandaan jeung gurat beusi / ngaranna Frets. Frets mangrupa tempat di mana ramo leungeun palebah kénca mencét senar. Gunana supaya pamaén babari pikeun néangan not-not sarta pamaén jeung wirahma.
Saprak pertengahan dékadeu 30-an, pick guitar geus dijieun/ dirobah jadi guitar éléktrik kalayan masangkeun Contact Microphone di handapeun senar atawa pickups. Saterusna pickup éta disambungkeun jeung loudspeaker. The Pick Guitar sarta electric guitar anu pangmindengna dipaké dina musik Jazz, band-band dansa sarta grup Rock.
Umumna, gitar miboga jumlah dawai 6; tuluy mecenghul gitar kalayan 12 dawai anu leuwih sawajarna dipaké dina kancah musik country. Dina dékadeu 50-an, mecenghul gitar jeung dua neck (fretboard); anu hiji dawaina 6 sarta hijina deui dawaina 12 (kawas anu mindeng dipaké ku John Mclaughlin). Saterusna mecenghul ogé gitar anu miboga dawai 7 (kawas dawam nu dipaké ku Bucky Pizzarelli), komo mecenghul ogé gitar dawai 10. Éléktrik gitar tuluy mekar; Solid-body (kawas anu geus dijelaskeun di handap henteu sada résonansi, nepi ka bener-bener sora éléktrik) jenis gitar hollow-body sarta semi-hollowed. Jenis éléktrik gitar kawas éta sawajarna dipaké dina kancah musik rock/ pop. Jenis éléktrik gitar kasebut ogé nerus jeung pamakéan rupa-rupa macem sound éfféct.
The Finger-style Guitar dicoo kalayan metik senar ku ramo-ramo. Senar-senarna dijieun ti nylon, Sutera sarta kawat. Gitar ieu miboga hiji bunderan liang sora. The Fingerboard miboga Frets kawas Pick Guitar tapi leuwih rubak. Loba karya ti para maestro klasik, di antarana Bach sarta chopin, geus diaransemén pikeun gitar. Gitar, alus anu The Finger-style Guitar atawa The Pick Guitar, lolobana jadi favorit pikeun panyanyi lagu-lagu daérah. Hiji wangun musik gitar anu popular tapi hésé nyaéta Flamenco, tarian Gypsy Spanyol.[3]
Konstruksi gitar dibagi jadi lima bagian, nyaéta sirah, beuheung, awak bagian luhur, cangkéng sarta awak bagian handap.
(a) Hiji set peg/dlayer anu jumlahna 6: nyaéta gulungan sarta pangait senar sakaligus minangka pangatur tegangan senar atawa minangka pakakas pikeun menyetem tegangan dawai gitar sangkan salaras luyu frékuénsi sada anu dipikahayang; (b) Nut nyaéta dudukan senar di bagian tungtung papan tekan pikeun nyiptakeun jarak–jarak antara senar.
Prosés finishing diwangun ti sagala rupa bagian prosés tahapan pakasaban di antarana, (1) pandempulan, (2) pangecétan, (3) pamasangan posisi kam/bridge, sarta (4) pamasangan senar sarta prosés penalaan [4]
Conto:
Konci C mayor: Diajar Gitar| Pengertian Chord dina tangga nada C mayor
Chord C diwangun ti nada 1 (do), 3 (mi) sarta 5(sol)[5]
Chord nyaéta tilu atawa leuwih, nada anu dicoo sacara babarengan atawa papisah. Alatan dicoo 3 nada atawa leuwih mangka sora anu dihasilkeun baris kadéngé leuwih lega (rubak) sarta dawam diaplikasikan minangka pengiring vokal atawa pakakas musik melodi (bisa gitar melodi, keyboard dll.)[5] chord bisa disebut konci lagu, pikeun urang diajar.[5]