Армавир | |||
|
|||
Koordinate: 45°0′0″S 41°7′0″E / 45.00000°S 41.11667°E | |||
---|---|---|---|
Kraj | Krasnodarski kraj | ||
Osnovan | 1839 | ||
Vlada | |||
- Glava | Džambulat Hizirovič Hatuov[1] | ||
Stanovništvo (2007) | |||
- Grad | 208,400 | ||
Poštanski kod | 3529xx | ||
Sajt: http://www.armawir.ru/ |
Armavir (rus. Армавир) je grad u Rusiji, smješten na lijevoj obali rijeke Kubanj, u Krasnodarskom kraju, 220 kilometara jugoistočno od Krasnodara. Armavir je važna željeznička tačka, kroz koju prolaze pruge Sjeverno-kavkaskih željeznica do Tuapinskog i Rostovskog rejona. Trenutno je u izgradnji novi radar, koji će biti moćniji od Gabalinskog radara u Azerbejdžanu, što će dodatno povećati važnost Armavira kao grada.
U 2007. godini u Armaviru je živjelo oko 208.400 ljudi. Slijedi tabela sa brojevima stanovnika i godinama popisa počev od 1897. godine:
Godina | 1897 | 1926 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2000 | 2003 | 2005 | 2006 | 2007 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Stanovništvo (u hilj.) | 6,1 | 74,4 | 111,0 | 144,0 | 161,5 | 160,9 | 164,9 | 194,0 | 209,1 | 208,6 | 208,4 |
Godine 1839. osnovano je selo Jermenski aul, na obali rijeke Kubanj, preko puta ruske tvrđave Pročnog Okopa. Tu je, po nalogu generala Grigorija Hristoforoviča Zasa[2] preseljeno oko 800 jermenskih porodica iz čerkeskih sela (čerkesogaja). Početkom 19. vijeka, kada je završena islamizacija Adigejaca i u ratnim uslovima na Kavkazu, položaj Jermena je postao kritičan.
1848. godine naselje je, na inicijativu jermenskog sveštenika Petrosa Patkanjana[2] dobilo ime Armavirski aul, u čast drevne jermenske prestonice, Armavira. Godine 1875. kroz Armavir je puštena Vladikavkaska željeznička pruga, da bi već sljedeće godine ovaj aul dobio status sela.
1908. godine započeta je gradnja željezničke pruge Armavir-Tuapinski, a 6 godina kasnije, 23. marta 1914, po nalogu cara Nikolaja II, Armavir je dobio status grada.
U Armaviru postoje mliječna, uljna i mesna industrija. Od mašinske i metalne industrije, tu su elektromehanički i elektrotehnički zavod, željeznička industrija i teška metalurgija. U gradu još postoje i hemijska i petrohemijska industrija (Armavirski zavod za proizvodnju gumenih predmeta, AZRI), laka industrija, proizvodnja konzervi itd.
U Armaviru se za gradski prevoz koriste trolejbusi od 1973. godine. U februaru 2007. godine su postojala 44 trolejbusa na pet trasa.
U Armaviru se nalazi 262 istorijska i kulturna spomenika, 13 nalazišta iz ranog gvozdenog i ranog i srednjeg bronzanog doba[2]. Tu su još i istorijski muzej iz 1904. godine, dvije škole za muziku i slikarstvo, četrnaest biblioteka, gradski dvorac kulture, osam klubova, dva bioskopa i dramsko i humorističko pozorište.
Šablon:Gradovi Krasnodarskog kraja