Ruggeru I (1031 – 22 di giugnu, 1101), munarcu nurmannu dâ Sicilia, era lu figghiu cchiù nicu di Tancredi d'Autavilla. Agghicau nna l'Italia miridiunali versu lu 1055.
Cu sò frati Rubbertu lu Guiscardu rinisceru a cunquistari la Calabbria versu lu 1060. Ruggeru ricivìu lu casteddu di Miletu unni iddu stabbilìu la sò risidenza e la sò capitali.
Doppu sta cunquista, accuminzaru attaccari la Sicilia chi a ssu tempu era ancura cuvirnatu dî saracini. Prima li dui frati èranu ammitati di l'emiru di Catania, lu quali era impignatu nta na sciarra cu lu califfu di Girgenti. L'aiutari l'emiru fu sulu na scusa p'accuminzari la cunquista dâ Sicilia. Cunquistaru Missina ntô maiu di 1061 e di ccà cuntinuaru pigghiari tirritori fini ca cunquistaru Palermu ntô jinnaru di 1072. La cunquista dâ Sicilia cci vulìa trent'anni, e nfini, ntô frivaru di 1091 Nuotu vinni cunquistatu. Oramai Ruggeru cuntrullava tutta la Sicilia e s'addicchiarau lu Duca di Sicilia.
Siccomu l'ìsula a ddu tempu cumprinnìu na pupulazzioni di saracini e greci (pi quasi nu sèculu doppu la cunquista dâ Sicilia, li latini arrèstanu ntâ minuranza), Ruggeri capìu bonu c'avìa usari li formi di cuvirnari bizzantini e àrabbi chi già èranu stabbiluti nta l'ìsula pi sèculi. Ô stissu tempu ca Ruggeru s'apprufittau di st'urganizzazzioni di statu, si didicau a la ricristianizzazzioni e rilatinazzazzioni di l'ìsula. E ô stissu tempu ca la Sicilia si stava turnannu a l'ambitu uccidintali, Ruggeru mantinìu saracini ntra li soi forzi armati e avanzau lu cummerciu sicilianu pi tutti li zoni musulmani dû mari meditirràniu.
Quannu murìu lu 22 di giugnu, 1101 avìa sittant'anni e era canusciutu comu lu «Granni Cunti dâ Sicilia». La sò terza muggheri, Adilasia di Monferratu spusata ntô 1089, arristau riggenti. Cu idda appi dui figghi: Simuni e Ruggeru, st'ùrtimu, chi porta lu stissu nomu, addiventa famusu comu sò patri.
Pricidutu di: nuddu (primu nòbbili nurmannu di Sicilia) |
Cunti di Sicilia | Succidutu di: Simuni di Sicilia |