| ||
Data urodzenia |
1600 | |
---|---|---|
Data śmierci |
22 lutego 1664 | |
Greckokatolicki biskup przemyski | ||
Okres sprawowania |
1652–1664 | |
Wyznanie | ||
Kościół | ||
Nominacja biskupia |
21 września 1652 | |
Sakra biskupia |
1652 |
Data konsekracji |
1653 |
---|---|
Konsekrator |
Prokop Chmielewski herbu Radwan[1] (ur. ok. 1600, zm. 22 lutego 1664) – polski duchowny greckokatolicki, bazylianin (OSBM), archimandryta klasztoru bazylianów Św. Spasa w Dubnie w 1639 roku[2], biskup tytularny samborski i biskup łucki koadiutor (1651–1652), administrator ostrogski (1646–1664) (rządził tu lat osiemnaście)[3], biskup ordynariusz w eparchii przemyskiej (1652–1664), archimandryta dermański w 1659 roku[4].
Po śmierci unickiego biskupa z Przemyśla Aleksandra Krupeckiego (zm. 1652), Jan Kazimierz nadał przywilej Prokopowi Chmielowskiemu objęcia diecezji przemyskiej. Wydarzenie to miało miejsce 21 września 1652 roku[5]. Prowadził walkę z prawosławnym biskupem przemyskim Antonim Winnickim.
W 1655 nie przyjął tytułu metropolity kijowskiego.
Oderwał Ostróg od Łucka, rozdarł władyctwo na dwie połowy i zwał się ciągle administratorem ostrogskim[3].