![]() Natan Nebenzahl (1907) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie |
adwokat |
Narodowość |
żydowska |
Tytuł naukowy | |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() |
Natan Jakub Nebenzahl, także Nathan (ur. 5 kwietnia 1865 w Sanoku, zm. ?) – polski Żyd, doktor praw, adwokat, urzędnik, właściciel ziemski.
Natan Jakub Nebenzahl urodził się 5 kwietnia 1865 w Sanoku[1]. Syn Marii i Feiwela[2] (także jako Feibel, Föbus, Foebus bądź Feywel[1]; radny w Sanoku[3], reprezentant gminy żydowskiej, członek Rady Szkolnej Okręgowej w Sanoku[4]). Miał brata Samuela (ur. 1872, także studiował prawo)[5][1][6].
W 1882 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu[7]. Ukończył studia prawnicze. Podczas studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie należał do żydowskiego stowarzyszenia studenckiego „Związek”, a po secesji był jednym z założycieli organizacji „Ognisko”[8]. Uzyskał stopień doktora praw. W 1894 był c. k. adiunktem kolejowym we Lwowie[7]. Będąc koncypientem adwokackim uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1895 został uznany przynależnym do gminy Sanok[1]. Został adwokatem[9]. Praktykę adwokacką odbywał w kancelarii Erazma Łobaczewskiegp; po czym 15 października 1896 otworzył własną kancelarię adwokacką w domu Nebenzahlów w Sanoku[10][11][12][13][14][15][16][17][18]. Był adwokatem w okręgu C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku od około 1900 do około 1902[19][20][21], później ponownie od około 1907[22][23][24][25][26][27][28]. Urzędował przy ulicy Tadeusza Kościuszki[29]. Przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku został wybrany przysięgłym zastępcą na rok 1913[30][31]. Po śmierci adwokata dra Adolfa Afendy został mianowany przez Wydział Izby Adwokatów w Przemyślu 16 września 1913 substytutem w Sanoku[32][33][34].
W sierpniu 1900 wszedł w skład komitetu mieszczańskiego w Sanoku, zajmującego się wyborami do Sejmu Krajowego Galicji[35]. Wkrótce potem został kandydatem do Sejmu Krajowego Galicji VIII kadencji (1901-1907) reprezentując stronnictwo demokratyczne (po dodaniu w III kurii okręgu wyborczego 19. Sanok-Krosno na okres VI sesji od 1900 do 1901)[36][37]. Przedstawiał się jako demokrata i mimo żydowskiego pochodzenia, poczuwający się za Polaka[37]. Pełnił funkcję radnego Rady Miasta Sanoka (1900–1910)[38][39]. W tym czasie sprawował stanowisko asesora[40]. Jako radny 29 listopada 1901 wnioskował o przekazanie kwoty 50 koron na rzecz dzieci we Wrześni, których rodzice zostali skazani (jego wniosek został przyjęty)[41]. Został reprezentantem ze strony miasta na organizowany w Sanoku w dniach 23–25 lipca 1904 zjazd delegatów ochotniczych straży pożarnych[42]. Reprezentował opcję zachowawczą w polityce sanockich Żydów, której reprezentanci współpracowali z przedstawicielami miejscowych galicyjskich demokratów[43]. Po dymisji burmistrza Sanoka Aitala Witoszyńskiego na początku 1905 oraz wobec niewybrania nowego włodarza miasta Natan Nebenzahl pełnił stanowisko zastępcy burmistrza do 1907 (drugim był Feliks Giela)[44][45].
Na początku XX wieku był właścicielem tabularnym w miejscowości Paszowa[46]. Na początku października 1904 wraz z Emanuelem Herzigiem nabył od M. Adera dobra Kielanowice za kwotę 200 tys. koron[47]. W 1913 został zarządzającym spółki naftowej „Frida”[48].
Na przełomie XIX/XX wieku był prezesem Stowarzyszenia Rękodzielników Żydowskich „Jad Charuzim” w Sanoku[49][50]. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1890-1912)[51][52]. Wraz z przedstawicielami macierzystego oddziału uczestniczył w jubileuszowym I Zlocie Sokolim od 5 do 6 czerwca 1892 we Lwowie z okazji 25-lecia Towarzystwa[52][53]. Był członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego[54][55]. 20 stycznia 1897 został wybrany członkiem wydziału Kółka Dramatyczno-Muzycznego w Sanoku[56]. Był członkiem komitetu organizacyjnego Krajowy Zjazd Strażacki w Sanoku zorganizowany w lipcu 1904[57]. Na początku 1905 został wybrany do komisji szkontrującej Towarzystwa Młodzieży Polskiej „Znicz”[58]. 4 lutego 1904 został wybrany członkiem wydziału założonej w tymże roku Kasy Oszczędności Miasta Sanoka[59] i pełnił tę funkcję w kolejnych latach[60][61][62][63][64][65][66][67][68]. Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka[69].
Później zamieszkał w Wiedniu[70]. 11 listopada 1937 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy społecznej”[71][72]. Jego żoną była Louise wzgl. Luiza z domu Lindenbaum (1876–1931, zm. w Wiedniu)[73][74]. Ich dziećmi byli: Franciszka (ur. 1901[75], niem. Franziska, po mężu Merlan), Kasimira Schorr-Nebenzahl, Henryk (ur. 1905[70][76], niem. Heinrich). Od 23 grudnia 1938 zamieszkiwał w Krakowie przy alei Grottgera 1[1]. Był wówczas właścicielem dóbr i wdowcem[1].