![]() | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1893 |
Rozformowanie |
1918 |
Działania zbrojne | |
I wojna światowa | |
Organizacja | |
Rodzaj wojsk |
Cesarskie i królewskie Lotnictwo (niem. Kaiserlich-Königliche Luftfahrtruppen lub K.K. Luftfahrtruppen; od 1897 Kaiserliche und Königliche Luftfahrtruppen lub K.u.K. Luftfahrtruppen) – rodzaj wojsk cesarskiej i królewskiej Armii.
Podczas I wojny światowej działały na obu frontach: wschodnim przeciwko Rosjanom i włoskim przeciwko Włochom i Brytyjczykom. Pomimo małej liczebności i gorszego wyposażenia niż analogiczne siły powietrzne innych państw europejskich charakteryzowały się dużą walecznością i męstwem podczas działań wojennych. Austro-Węgierska Marynarka Wojenna posiadała własne lotnictwo morskie (Kaiserliche und Königliche Seeflieger lub K.u.K. Seeflieger) w przeciwieństwie do austro-węgierskiej Landwery i węgierskich Honwedów.
Lotnictwo wojskowe Austro-Węgier (Militär-Aeronautische Anstalt) powstało w 1893 roku w Wiedniu wraz z pierwszym wykorzystaniem balonu dla celów wojskowych. W ciągu następnych 15 lat powstało kilka oddziałów balonowych (niem. Ballonabteilung). W październiku 1909 roku w ramach reorganizacji formacja została przemianowana na cesarski i królewski Oddział Statków Powietrznych (niem. K.u.K. Luftschifferabteilung). Decyzja ta była podyktowana utratą znaczenia balonów obserwacyjnych na korzyść sterowców. Zakupiono dwa takie statki powietrzne, ale dowództwo armii Austro-Węgier nie było przekonane do tego rodzaju uzbrojenia postanawiając przeznaczyć środki na rozwój innego uzbrojenia lotniczego. Do wybuchu I wojny światowej jednostka łodzi latających stała się prawdziwą jednostką lotniczą.
Wraz z reorganizacją w 1909 roku jednostka łodzi latających została przebazowana w okolice Fischamend. Jednocześnie w Wiener Neustadt rozpoczęto budowę nowej bazy lotniczej Militäraviatische Station dla potrzeb lotnictwa wojskowego. W tym samym roku nieoficjalnie rozpoczęły się pierwsze loty szkoleniowe. W połowie 1910 na lotnisku zaczęły stacjonować pierwsze samoloty i oficjalnie rozpoczęło się szkolenie pilotów.
W 1912 roku zostało zreorganizowane pod kierunkiem majora Emila Uzelaca, oficera saperów, który dowodził tą formacją do zakończenia wojny w 1918. Pierwszymi oficerami lotnictwa byli piloci cywilni bez doświadczenia w lotnictwie wojskowym.
Po wybuchu wojny lotnictwo austro-węgierskie składało się z dziesięciu zwykłych balonów obserwacyjnych 85 pilotów i około 35 samolotów. Chociaż na początku konfliktu żadna z armii europejskich nie była przygotowana do prowadzenia walk powietrznych, to jednak Austro-Węgry wypadały najsłabiej. Sytuacja ta wynikała z bardzo tradycjonalnego podejścia dowództwa wojskowego oraz rządu do kwestii wojennych, oraz względnie małym uprzemysłowieniem kraju.
Samoloty wykorzystywane przez lotnictwo Austro-Węgier były w większości konstrukcjami krajowymi, budowanymi na licencji maszynami niemieckimi (często z własnymi modyfikacjami), a także importowanymi z Niemiec. Głównymi typami samolotów były:
Rok | Samoloty | Silniki samolotów | Pracownicy | |||
---|---|---|---|---|---|---|
Austria | Węgry | Austria | Węgry | Austria | Węgry | |
1914 | 40 | 30 | 50 | 22 | 849 | 577 |
1915 | 195 | 143 | 300 | 140 | 2338 | 1717 |
1916 | 517 | 414 | 650 | 204 | 3824 | 3024 |
1917 | 1050 | 664 | 900 | 330 | 5285 | 4100 |
1918 | 1600 | 778 | 1300 | 450 | 7650 | 4300 |
Razem | 3402 | 2029 | 3200 | 1156 | ||
5431 | 4356 |