Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Rozformowanie | |
Nazwa wyróżniająca | |
Dowódcy | |
Pierwszy |
mjr dypl. Edmund Różycki |
Ostatni |
mjr Jan Wiśniewski |
Organizacja | |
Dyslokacja |
Włochy |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
64 Pomorski Batalion Piechoty – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.
64 Pomorski batalion piechoty został sformowany w 1945 roku we Włoszech w Bazie 2 KP w San Basilio, w składzie 16 Brygady Piechoty[1]. Nie wziął udziału w walkach.
Zalążek batalionu stanowiła Polska Kompania Ochotnicza, sformowana w sierpniu 1944 w Annecy we Francji, przez grupę oficerów i podchorążych 2 Dywizji Strzelców Pieszych, internowanych w Szwajcarii. Za wiedzą swych przełożonych, grupa ta pod dowództwem mjr. dypl. art. Aleksandra Bluma, przedostała się na teren Francji i z byłych jeńców jak i z Polaków z Francji - utworzyła kompanię, podporządkowaną francuskiemu FFI. Uzbrojona kompania przybyła morzem do Włoch, gdzie stała się zaczątkiem nowo formowanej brygady.
Odznaka specjalna została wprowadzona rozkazem Nr 13 dowódcy 2 Korpusu z 31 stycznia 1946 roku. Była wykonana w metalu; stanowi połączenie herbu Ziemi Malborskiej i symbolu broni pancernej; na tarczy orzeł herbowy i ramię pancerne. Tarcza pokryta żółtą emalią, orzeł czerwoną. Oznaki wykonane w Bolonii, zamiast żółtego tła miały białe. Oznaka noszono po lewej stronie beretu, w odległości 5 cm od orzełka[5].