Stigma (pl. stigmata) in botanice est docilis apex carpelli, vel nonnullorum carpellorum fusorum, in gynoecio floris.
In stigmate, una cum stylo et ovario, consistit pistillum, quod vicissim est pars gynoecii, reproductivi plantae organi. Stigma ipsum est stylodia, pars distalis styli. Stigma constat ex papillis stigmaticis, cellulis quae pollen accipiunt. Papillae solum in apice styli patere, vel praecipue in speciebus vento pollinatis, latam superficiem tegere possunt.[1]
Stigma pollen accipit, et super stigma granum pollenis germinat. Stigma, saepe viscosum, variis modis ad pollen capiendum et tenendum per varios capillos, lacinias, vel conformationes aptum est.[2] Pollen capi potest ex aere (pollen a vento latum, anemophilia), ab insectis visitantibus aliisve animalibus, vel raro ex aqua circumdante (hydrophilia). Stigma variare potest a forma longa et tenue ad formam globuliformem vel pinnatam.[3] Pollen plerumque est summe exsiccatum cum antheram relinquit. Demonstratum est stigma hydrationem pollenis et germinationem tubi pollenis promovendam adiuvare.[4] Stigma etiam idoneam speciei rectae adhesionem praestat. Stigma partes agit in discriminatione pollenis, ac nonnullae reactiones repugnantiae sui quae pollen ex eisdem vel genetice similibus plantis reiciunt interactionem inter stigma et superficiem grani pollenis implicant.
Stigma saepe in lobis scinditur, exempli gratia triloba, et capiti acus simile (stigma capitatum), vel in medium vergere potest (stigma punctiforme). Forma stigmatis magnopere variatur.[5]
![]() |
Vicimedia Communia plura habent quae ad stigma spectant. |