Aszur-bel-niszeszu - król Asyrii w latach 1417-1409 p.n.e., syn i następca Aszur-nirari II; współczesny Kara-indaszowi, kasyckiemu królowi Babilonii, z którym zawrzeć miał traktat pokojowy. Wiadomo, że prowadził prace budowlane przy murach obronnych miasta Aszur.
Akadyjskie imię tego władcy, brzmiące Aššur-bēl-nišēšu[1][2][3], znaczy „Aszur jest panem swego ludu”[3]. W transliteracji z pisma klinowego zapisywane jest ono w formie da-šùr-EN-ni-še-šu (w jego własnej inskrypcji i inskrypcjach jego syna Eriba-Adada I)[1][4] bądź maš-šur-EN-UN.MEŠ-šú (w Asyryjskiej liście królów[3] i Kronice synchronistycznej[5]).
W swej własnej inskrypcji z miasta Aszur władca ten nosi tytuł „zarządcy/namiestnika (boga) Aszura” (ÉNSI da-šùr)[1].
Asyryjska lista królów jako poprzedników Aszur-bel-niszeszu na tronie Asyrii wymienia jego ojca Aszur-nirari II i dziada Enlil-nasira II[2]. Sam Aszur-bel-niszeszu w swych własnych inskrypcjach nazywa siebie „synem Aszur-nirari” (DUMU da-šùr-né-ra-ri)[1]. Zgodnie z Asyryjską listą królów następcą Aszur-bel-niszeszu miał być jego syn Aszur-rem-niszeszu, ale ten w swej własnej zachowanej inskrypcji też nazywa siebie „synem Aszur-nirari” (DUMU da-šùr-né-ra-ri)[6], co wskazuje, że musiał być bratem, a nie synem Aszur-bel-niszeszu. Synem Aszur-bel-niszeszu był Eriba-Adad I, jeden z późniejszych władców asyryjskich, który we własnych inskrypcjach nazywa siebie „synem Aszur-bel-niszeszu”[4]. Kopie B i C Asyryjskiej listy królów również nazywają Eriba-Adada I „synem Aszur-bel-niszeszu”, podczas gdy kopia A nazywa go błędnie „synem Aszur-rem-niszeszu”[2].
Według Asyryjskiej listy królów Aszur-bel-niszeszu panować miał przez 9 lat[2], a uczeni datują te rządy na lata 1417-1409 p.n.e.[3][7]. Kronika synchronistyczna czyni go współczesnym Kara-indasza, kasyckiego króla Babilonii, z którym zawrzeć miał traktat pokojowy:
Król Kara-indasz z Karduniasz i król Aszur-bel-niszeszu z Asyrii osiągnęli obopólne porozumienie i razem złożyli przysięgę (dotyczącą) w szczególności sprawy tej granicy[5]
W Aszur odkryto liczne stożki gliniane z inskrypcją budowlaną Aszur-bel-niszeszu dotyczącą jego prac budowlanych przy murach obronnych tego miasta (rejon tzw. „Nowego Miasta”)[1][8].