Art-terapiya (inglizcha: art — „sanʼat“ + terapiya- davolash) - sanʼat va ijodkorlikdan foydalanishga asoslangan psixoterapiya va psixologik korreksiyaning yoʻnalishlaridan biri. Soʻzning tor maʼnosida art-terapiya odatda mijozning psixo-emotsional holatiga taʼsir koʻrsatishga qaratilgan vizual art terapiyani anglatadi .
Art-terapiyaning asosiy maqsadi oʻzini namoyon qilish va oʻzini oʻzi bilish qobiliyatini rivojlantirish orqali ruhiy holatni uygʻunlashtirishdir.. Sanʼatdan terapevtik maqsadlarda foydalanishning ahamiyati shundaki, u turli xil his- tuygʻularni : sevgi, nafrat, xafagarchilik, gʻazab, qoʻrquv, quvonch va boshqalarni ramziy ravishda ifodalash va oʻrganish uchun ishlatilishi mumkin..Art-terapiya texnikasi insonning ichki „men“i mazmuni u chizgan rasm yoki haykaltaroshlik qilganda vizual tasvirlarida aks etadi, degan xulosaga asoslanadi [1], bunda psixikaning holati oʻzgaradi.
Psixoanaliz nuqtai nazaridan, art-terapiyaning asosiy mexanizmi sublimatsiyadir [2] .
„Art terapiya“ atamasi (soʻzma-soʻz: sanʼat bilan davolash) rassom Adrian Xill tomonidan 1938-yilda sanatoriylarda sil kasalligi bilan ogʻrigan bemorlar bilan ishini tavsiflash jarayonida kiritilgan. Ushbu usullar AQShda Ikkinchi Jahon urushi paytida fashistlar lagerlaridan olingan bolalar bilan qoʻllanilgan. Dastlab, art-terapiya Z. Freyd va K. G. Yungning psixoanalitik qarashlarini aks ettirdi, unga koʻra mijozning badiiy faoliyatining yakuniy mahsuloti (chizma, haykaltaroshlik, montaj boʻladimi) uning ongsiz aqliy jarayonlarini ifodalaydi. 1969-yilda Amerikada Amerika Art Terapiya Uyushmasi tashkil etildi [2] .
Hissiy rivojlanishdagi qiyinchiliklar, stress, depressiya, kayfiyatning pasayishi, hissiy beqarorlik, hissiy reaktsiyalarning impulsivligi, boshqa odamlarning hissiy rad etish, yolgʻizlik hissi, shaxslararo nizolar, oilaviy munosabatlardan norozilik, xavotirning kuchayishi, qoʻrquv, fobiya, salbiy „oʻz-oʻzini anglash“, oʻzini past baholash[2].
K.Rudestamga koʻra[ norasmiy manba? ], art-terapiya vazifalari [1] quyidagilar: