![]() | |
Orijinal yazar(lar) | Justin Uberti Peter Thatcher |
---|---|
İlk yayınlanma | 2011 | )
Güncel sürüm | 1.0[1] / 4 Mayıs 2018 ) |
Programlama dili | C++,[2] JavaScript |
Resmî sitesi | webrtc.org |
Kod deposu |
WebRTC (Web Gerçek Zamanlı İletişimi), web tarayıcılarına ve mobil uygulamalara basit uygulama geliştirme arayüzü (API'ler) aracılığıyla gerçek zamanlı iletişim (RTC) sağlayan ücretsiz, açık kaynaklı bir projedir. Direkt olarak eşler arası iletişime izin vermesi ile, eklenti yükleme veya uygulama indirme ihtiyacını ortadan kaldırarak, ses ve video iletişiminin web sayfalarında kolaylıkla kullanılmasını sağlar. Apple, Google, Microsoft, Mozilla ve Opera tarafından desteklenen WebRTC, World Wide Web Konsorsiyumu (W3C) ve İnternet Mühendisliği Görev Gücü (IETF) aracılığıyla standartlaştırılmaktadır.[3]
Temel hedefi, "Tarayıcı, mobil cihazlar ve IoT cihazları için yüksek kaliteli RTC uygulamalarının geliştirilmesini ve hepsinin ortak bir protokol seti aracılığıyla iletişim kurmasını sağlamaktır".[3]
Google, Mayıs 2010'da RTC için gerekli olan codec'ler ve yankı giderme teknikleri gibi birçok bileşen geliştiren ve halihazırda VoIP ve video konferans yazılım şirketi olan Global IP Solutions'ı (GIPS)'i satın aldı. Daha sonra Google, GIPS teknolojisini açık kaynak haline getirdi ve ortak bir standart üretmek için IETF ve W3C'deki ilgili birimlerle iletişime geçti.[5][6] Google Mayıs 2011'de, WebRTC olarak bilinen tarayıcı tabanlı gerçek zamanlı iletişim için açık kaynaklı bir proje yayınladı. Devamında IETF'de WebRTC için bir takım protokoller geliştirildi ve W3C'de tarayıcı API'lerini standardize etmek çalışmalar yürütüldü.
Ericsson Labs, Mayıs 2011'de bir WebKit kütüphanesi kullanarak WebRTC için ilk uygulamayı oluşturdu.[7] Ekim 2011'de W3C, şartname için ilk taslağını yayınladı.[8] WebRTC için diğer önemli tarihler ise; ilk tarayıcılar arası videolu aramanın yapılması (Şubat 2013), ilk tarayıcılar arası veri aktarımının yapılması (Şubat 2014) ve Google Hangouts'un hayata geçirilmesidir (Temmuz 2014).[9]
W3C'nin taslak API'si, Web Hypertext Application Technology Working Group'ta (WHATWG)'de yapılan ön çalışmalara dayanmaktadır. Ericsson Labs'de, standart öncesinde konsept bir uygulama oluşturuldu ve ConnectionPeer API olarak adlandırıldı. WebRTC Çalışma Grubu, bu standardın aşağıdaki maddelere dayanarak gelişmesini istemektedir:
Kasım 2017'de WebRTC 1.0 spesifikasyonunun durumu, Çalışma Taslağından (Working Draft) Aday Tavsiyesine (Candidate Recommendation) geçmiştir.[10]
WebRTC'nin ana bileşenleri, aşağıda yer alan JavaScript API'lerini içerir :
getUserMedia
metodu kullanıcının ses ve video verisini alır (Cihazın kamerasına ve mikrofonuna erişim isteği göndererek).RTCPeerConnection
eşler arasında ses ve video iletişimini sağlar ve geriye bir nesne döndürür. Sinyal işleme, codec yönetimi, eşler arası iletişim, güvenlik ve bant genişliği yönetimini bu nesne üzerinden gerçekleştirir.RTCDataChannel
eşler arasında gerçekleşen harici verilerin çift yönlü iletişimine izin verir. WebSockets ile aynı API'yi kullanır ve çok düşük bir gecikme süresine sahiptir .WebRTC API'si ayrıca istatistik verilerinin alınması için bir fonksiyonu da içerir:
getStats
metodu, web uygulamasının WebRTC oturumlarıyla ilgili bir dizi istatistik verilerinin alınmasını sağlar. Bu istatistikî verilerin tanımı, ayrı bir W3C dokümanında açıklanmaktadır.W3C, WebRTC için ORTC (Nesne Gerçek Zamanlı İletişim) geliştirmektedir.
WebRTC, Başlangıçta web tarayıcıları için geliştirilmesine rağmen, mobil platformlar ve IoT cihazları da dahil olmak üzere diğer birçok cihaz için uygulamalara sahiptir. Örnek olarak, bir web tarayıcısı üzerinden arama işlemlerini gerçekleştiren VoIP telefonları verilebilir.[11]
WebRTC aşağıdaki tarayıcılar tarafından desteklenmektedir:
Ocak 2015'te TorrentFreak sitesi, WebRTC'yi destekleyen tarayıcılarda ciddi bir güvenlik açığı bildirdi ve bir kullanıcının gerçek IP adresini göstererek VPN tünellerinin güvenliğini tehlikeye attığını söyledi. Tarayıcılarda varsayılan olarak IP adresi okuma istekleri tarayıcının geliştirici konsolunda görüntülenmemekte ve çoğu reklam engelleme / gizlilik / güvenlik eklentisi tarafından engellenememektedir. Bu önlemlere rağmen Google gibi reklam verenler ve diğer varlıklar tarafından çevrimiçi izlemeyi mümkün kılmıştır (ancak uBlock Origin eklentisi bu sorunu çözmektedir). Eylül 2019 itibarıyla, bu WebRTC kusuru hala Firefox 69.x'te ortaya çıkmakta ve buna rağmen varsayılan olarak kullanıcının dahili IP adresini web'e maruz bırakılmaktadır.[12]