Kabaca 16. yüzyıldan 20. yüzyıla dek Rus İmparatorluğu yayılmacı politikalar izlemiştir. Bu politikalar gereği Sibirya, Türkistan, Özbekistan ve Kafkaslar'ı işgal etmiştir. Ermeni Hıristiyanları Osmanlı'dan koparmanın dışında bu hareketlerin çok azı irredantist güdüyle yapılmıştır.
1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Rusya Federasyonu dışında yaşayan Rus kökenli nüfusa yönelik politikalardan vazgeçildiğine inanılyordu.[1] Kimi araştırmacılar 1990'larda Rusya'nın irredantist politikalardansa ekonomiyi dönüştürmeye odaklanığını savunuyordu. Dahası, seçmenler arasında irredantist politikalara topyekun destek veya karşı çıkış gözlenemedi. Rus siyasetçiler, bu dönemde daha çok dışarıdan gelecek tehlikelere odaklanmıştı.
Anavatanından koparılmış Kırım, Rus milliyetçiliğinde daha çok Ukrayna üzerine odaklanan aşırı sağ tandanslı yeni bir dalga yarattı.[6] Kırım'dan sonra Ukrayna'nın üzerine daha çok gidildi ve ülkenin doğusunun işgal edilerek Novorossiya adında kukla bir devlet kurulması projesi ortaya kondu. Putin, Kırım işgalini "Büyük Rusya irredantizminin manifestosu" olarak tanımladı.[7] Ancak, Novorossiya projesi başarısız oldu ve rafa kalkmak zorunda kaldı.[8][9]
^Armando Navarro (2015). Mexicano and Latino Politics and the Quest for Self-Determination: What Needs to Be Done. Lexington Books. s. 536. ISBN9780739197363.
^Joseph J. Hobbs (2016). Fundamentals of World Regional Geography. Cengage Learning. s. 183. ISBN9781305854956.