Avusturya ve Prusya'nın yer almadığı bu birlik, Prusya'nın yenilgisinden sonra küçük prensliklerinde katılımıyla kırka yakın üyeden oluşan daha büyük bir konfederasyon halini aldı. En geniş sınırlarında konfederasyon; 4 krallık, 4 büyük dükalık, 13 dükalık, 16 prenslikten ve bazı bağımsız ticaret kentlerinden oluşmaktaydı. Napolyon'un Büyük Britanya Krallığı'na karşı uyguladığı Kıta Ablukası'nı daha etkin izleme politikası uyarınca kuzeybatı Almanya'da kalan konfederasyon toprakları Fransız güçlerince ele geçirildi. Ancak Fransız İmparatorluğu'nun Leipzig Muharebesi'nde koalisyon güçlerine karşı aldığı mağlubiyet sonrasında Ren Konfederasyonu, 4 Kasım 1813 yılında dağıldı.
Fransa'nın Avrupa'daki etkisinin kırılmasından sonra Viyana Kongresi toplanmış ve konfederasyondaki oluşumların büyük çoğunluğunun katılımıyla 1815 yılında Alman Konfederasyonu kurulmuştur.[3]