Miacis | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Yaşam restorasyonu | |||||||||||
Biyolojik sınıflandırma ![]() | |||||||||||
| |||||||||||
Tip tür | |||||||||||
†Miacis parvivorus Cope, 1872 | |||||||||||
Türler[2] | |||||||||||
| |||||||||||
Fosil dağılımı | |||||||||||
Sinonimler | |||||||||||
|
Miacis, ilk olarak Erken Eosen'de ortaya çıkan ve Erken Eosen ila Geç Eosen dönemleri arasında yaşamış, soyu tükenmiş bir ilkel etçil memeli cinsidir.[2] Miacis cinsi monofiletik değildir, Carnivoramorpha içindeki kök gruba ait çeşitli türlerin koleksiyonu haline gelmiş bir taksondur.[4] Bu nedenle, Miacis türlerinin çoğu, "modern etçil memelilerin takımı olan Carnivora'nın atalarını temsil eden erken etçiller" olarak tanımlanırlar. Bununla birlikte, Miacis cognitus türü (şimdi Gustafsonia) kök grubuna değil[5] taç grubu Carnivora'nın iki alt takımından biri olan Caniformia'ya yerleştirilir.
Miacis türleri, beş pençeli, yaklaşık bir gelincik büyüklüğünde (~30 cm) olup, Kuzey Amerika ve Avrasya kıtalarında yaşıyordu. Küçük ve alçakta duran kafatasları, uzun ince gövdeler, uzun kuyruklar ve kısa bacaklar gibi bazı ilkel özellikleri korudular. Miacis 44 dişini korudu, ancak bu sayıdaki azalmalar görünüşe göre soyunda devam etti ve kendinden sonraki yırtıcılarda dişlerin bir kısmı küçüldü.
Arka ayakları ön ayaklarından daha uzundu, leğen kemikleri yapı olarak bir köpeğe benziyordu ve omurlarında bazı özel yapılar mevcuttu. Geri çekilebilir pençeleri, tırmanmak için çevik eklemleri ve binoküler görüşü vardı. Miacis ve ilgili formlar, creodontlarınkinden nispeten daha büyük beyinlere sahipti ve vücut boyutuna kıyasla daha büyük beyin boyutu muhtemelen zekadaki bir artışı yansıtıyor.[kaynak belirtilmeli]
Diğer birçok erken etçil memeli gibi, keskin pençeleri ağaç tırmanışı ve yaşam tarzı için çok uygundu. Modern etoburlarınkine benzeyen bacakları ve eklemleri vardı. Miacis, muhtemelen küçük memeliler, sürüngenler ve kuşlar gibi daha küçük hayvanları avlayan ve ayrıca yumurta ve meyvelerle beslenen çok çevik bir orman sakiniydi.[6]
Edward Drinker Cope, 1872'de Miacis cinsini ilk kez tanımladığından beri, Miacis'e en az yirmi tür daha atanmıştır. Bununla birlikte, bu türler, genel olarak miyasidlerin plesiomorfik özellikleri dışında birkaç sinapomorfiyi paylaşır. Bu, Miacis'in bir çöp sepeti taksonu olarak muamele gördüğü ve Carnivoramorpha içindeki kök gruba ait çeşitli türler koleksiyonu içerdiği gerçeğini yansıtmaktadır. Başlangıçta Miacis'e atanan türlerin çoğu o zamandan beri diğer cinslere atanmıştır ve tip türleri dışında (Miacis parvivorus), kalan türler genellikle alıntılarda Miacis ile anılır (örneğin "Miacis" latidens).[4]