Maviciler ya da Mavi Akımı, 1 Kasım 1952'de yayımlanmaya başlanan "Mavi" adlı derginin etrafında Attilâ İlhan öncülüğünde toplanan edebi bir topluluktur. Bu topluluk, Garip Akımı'na karşı çıkarak şairane bir sanat anlayışını savunmuşlardır.[1][2]
Maviciler, şiirin basit olmasını değil, zengin ve kapalı bir anlatıma sahip olmasını savunmuşlardır. Eserlerinde Anadolu'yu bütün yönleriyle yansıtmaya çalışmışlar ve Halk Şiirinden yana durmuşlardır. Attilâ İlhan, Türk şiirinin "Batılı ve Türk olabilen bir estetik bileşime varabilme sorunu" içinde olduğunu belirtmiş, ancak önce Garip sonra İkinci Yeni hareketinin şiiri "yozlaşmaya" götürdüğünü söylemiştir.[3]
Garip Akımı'na karşı çıktıkları için İkinci Yeni öncülerinden sayılmışlardır. Ancak Attilâ İlhan, Maviciler'in İkinci Yeni ile karıştırılmasına karşı çıkmıştır. İlhan'a göre, Maviciler'in sanat anlayışı ve hedefleri, İkinci Yeni'den farklıdır.
Maviciler topluluğunun bazı önemli üyeleri şunlardır:[4]
Beş Hececiler | |
---|---|
Yedi Meşaleciler | |
Garipçiler (Birinci Yeniler) | |
Maviciler | |
İkinci Yeniler | |
Milli Edebiyat Zevk ve Anlayışını Sürdüren Şiir | |
Serbest Nazım ve Toplumcu Şiir | |
II. Yeni Sonrası Toplumcu Şiir | |