Kaza, Osmanlı İmparatorluğu'nda bucak (nahiye) ve sancak arasında, ilçe'ye denk gelen bir idari birim.
Kazalar başta kadılar tarafından yönetilirken tanzimat fermanı ile kaymakamlar tarafından yönetilmeye başlanmıştır. 1513'te Anadolu'da 332, 1528'de 211; 1660'ta Rumeli'de 477, 1667-68'de ise 391 kaza bulunmaktaydı.[1] Osmanlı'nın son dönemlerinde ise 72 sancağa bağlı 440 kaza bulunmaktaydı.[2]
1920'lerde ilçe olarak adlandırılana kadar kaza terimi kullanılmıştır.
Merkezî sistem |
| |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|