Interpol (İngilizce: The International Criminal Police Organization; Fransızca: Organisation internationale de police criminelle; anlamları "Uluslararası Kriminal Polis Teşkilatı"), 1923 yılında uluslararası polis iş birliği sağlamak amacıyla kurulmuş kurum. Interpol, bir zamanlar sadece teşkilatın telgraf adresi olarak bilinirken, 1956 yılında resmî olarak teşkilatın yeni ismine dahil edilmiştir. Teşkilatın 1954 yılından önce tanınan adı "Uluslararası Polis Komisyonu'dur". Tüm dünyanın ortak birimidir.
Interpol, Birleşmiş Milletler'den sonra, dünyanın ikinci büyük uluslararası örgütüdür; şu anda 190 üye ülkeye sahiptir. Teşkilat üye ülkelerin senelik katkılarıyla finanse edilmektedir ve bu miktar senede toplam 30 milyon Euro'yu bulmaktadır ama Europol senede 50 milyon Euro almaktadır. Teşkilatın merkez bürosu Fransa'nın Lyon kentindedir. Teşkilatın şu andaki genel sekreteri ise eski Amerika Birleşik Devletleri hazinesinden Ronald K. Noble'dir ve bu mevkide bulunan ilk Avrupalı olmayan kişidir.
Interpol, politik anlamda tarafsız bir rol oynamak zorunda kaldığı için, anayasası teşkilatın birkaç üye ülkeyi kapsamayan, politik, askeri, dini ve ırki suçlarına karışmasını engeller. Çalışmalarının çoğu kamu güvenliği ve terörizm, organize suçlar, yasa dışı madde üretimi ve madde kaçakçılığı, insan kaçakçılığı, sahte para üretimi, çocuk pornografisi, finansal ve teknolojik suçlar ve yolsuzluk gibi alanlarda yoğunlaşır.
Ekim 2001 yılında, Interpol Genel Sekreterliği 54 ülkeyi temsil eden 384 personele iş vermiştir. Aynı ay INTERPOL 9 ve 5 arası olan çalışma saatlerini 24 saate çevirmiştir ve bu nedenle daha kolay ve verimli işler başarmaktadır.
2001 yılında, yaklaşık 1400 kişi Interpol bildirileri sonucuyla tespit edilmiş veya tutuklanmıştır.
Interpol, 1923'te Avusturya'da, Uluslararası Polis Komisyonu olarak kurulmuştur. Almanya Avusturya ile politik birleşme (Anschluss) deklare edince, teşkilat Nazi Almanyası'nın kontrolü altına girmiştir. Nazi rejiminin Müttefik kuvvetlere yenildiği tarihe kadar, INTERPOL personeli ve çalışma yerleri Gestapo'nun bilgi toplama birimi olarak kullanılmıştır. II. Dünya Savaşı sonrası Birleşik Krallık, Fransa, Belçika ve İskandinav ülkelerinden askerî görevliler teşkilatı eski biçimine döndürmüşlerdir. Amerika Birleşik Devletleri, belli bir izolasyon döneminden sonra 1961 yılında Interpol'e katılmıştır.
Her üye ülkeye ait olan Ulusal Merkez Büro'ları (ing. National Central Bureau - NCB) o ülkede bulunan emniyet güvenlik personeli tarafından hizmet vermektedir. Merkez büro INTERPOL Genel Sekreterliği, bölgesel bürolar ve yurt dışı araştırmaları ve kaçak tutuklamak amacıyla yardım isteyen üye ülkeler için düzenlenmiş irtibat yeridir. Bu birçok emniyet teşkilatına sahip olan ülkeler için önemlidir çünkü merkez büro diğer teşkilatları araya katmadan, herhangi bir üye ülkeyle irtibat etmenin en kolay yoludur.
Interpol henüz çözülmemiş suçlar ve suçu ispatlanmış ve ispatlanmamış suçluların bilgilerini içeren geniş kapsamlı veri tabana sahiptir. Herhangi bir zamanda, bir üye ülke bu veri tabanın belirli bölümlerine giriş hakkına sahiptir ve büyük bir suç işlendiği takdirde ülkenin emniyet güçlerinin INTERPOL tarafından tutulan bilgilere göz atmalarına destek verilir. Bu düşüncenin altında yatan mantık ise genellikle uyuşturucu madde kaçıranlar ve benzeri suçlular arasında uluslararası bağlar mevcuttur ve bu tip suçların politik sınırları aşacağı muhtemel bir olasılıktır.
Üye ülkenin emniyet güçleri diğer üye ülkelere Interpol aracılığıyla mesaj göndererek irtibata geçebilirler.
Film ve diğer hayal ürünlerinde bulunan bilgilere rağmen, Interpol memurları soruşturmalarını doğrudan doğruya üye ülkelerde yürütmezler.
1923 yılında kuruluşundan bu yana başkanları:
Ülkesi | İsim | Hizmet yılları |
---|---|---|
![]() |
Johann Schober | 1923–1932 |
![]() |
Franz Brandl | 1932–1934 |
![]() |
Eugen Seydel | 1934–1935 |
![]() |
Michael Skubl | 1935–1938 |
![]() |
Otto Steinhäusl | 1938–1940 |
![]() |
Reinhard Heydrich | 1940–1942 |
![]() |
Arthur Nebe | 1942–1943 |
![]() |
Ernst Kaltenbrunner | 1943–1945 |
![]() |
Florent Louwage | 1945–1956 |
![]() |
Agostinho Lourenço | 1956–1960 |
![]() |
Sir Richard Jackson | 1960–1963 |
![]() |
Fjalar Jarva | 1963–1964 |
![]() |
Firmin Franssen | 1964–1968 |
![]() |
Paul Dickopf | 1968–1972 |
![]() |
William Leonard Higgitt | 1972–1976 |
![]() |
Carl Persson | 1976–1980 |
![]() |
Jolly Bugarin | 1980–1984 |
![]() |
John Simpson | 1984–1988 |
![]() |
Ivan Barbot | 1988–1992 |
![]() |
Norman Inkster | 1992–1994 |
![]() |
Björn Eriksson | 1994–1996 |
![]() |
Toshinori Kanemoto | 1996–2000 |
![]() |
Jesús Espigares Mira | 2000–2004 |
![]() |
Jackie Selebi | 2004–2008 |
![]() |
Arturo Herrera Verdugo | 2008 (vekil) |
![]() |
Khoo Boon Hui | 2008–2012 |
![]() |
Mireille Ballestrazzi | 2012–2016 |
![]() |
Meng Hongwei | 2016–2018 |
![]() |
Kim Jong Yang | 2018–2021 |
![]() |
Ahmed Nasır el Reisi | 2021–günümüz |