II. Arsinoe | |
---|---|
![]() | |
Ptolemaios Krallığı Kraliçesi | |
Hüküm süresi | MÖ 273 – 270 ya da 268[1] |
Önce gelen | Arsinoe I |
Sonra gelen | II. Berenice |
Ölüm | MÖ 270 ya da 268[2] |
Eş(ler)i | Lisimahos Ptolemy Keraunos II. Ptolemaios |
Çocuk(lar)ı | Ptolemy Epigonos Lysimachus (Lisimahos oğlu) Philip (Lisimahos oğlu) |
Hanedan | Ptolemaios Hanedanı |
Babası | I. Ptolemaios |
II. Arsinoë (Yunanca: Ἀρσινόη, MÖ 316 - MÖ 270-260 arasında bilinmeyen tarih) bir Ptolemaios kraliçesiydi ve eski Mısır Ptolemaios Krallığı'nın eş vekiliydi.
Arsinoe, Kral Lysimachus ile evlenerek Trakya, Anadolu ve Makedonya Kraliçesi olmuştu. Ayrıca erkek kardeşi Firavun Ptolemy II Philadelphus ile Ptolemaios Krallığı'nın eş yöneticisiydi. Böylelikle Arsinoe, ona tam bir firavun damgasını vuran eşi benzeri görülmemiş bir Mısır unvanı olan " Yukarı ve Aşağı Mısır Kralı" unvanını aldı. [3]
Arsinoë, Mısır'ın Helenistik devletinin kurucusu Firavun Ptolemy I Soter'in ve Mısır'ın ikinci eşi Berenice I'in ilk kızıydı. [4]
Memphis'te doğmuştur ancak babasının başkentini taşıdığı yeni İskenderiye şehrinde büyüdü.[5] Çocukluğu veya eğitimi hakkında hiçbir şey bilinmemektedir, ancak daha sonraki yaşamından alimlerin hamisi olarak yargılanır ve öğrenmesiyle tanınan, yüksek bir eğitim aldığı tahmin edilmektedir. [3] Babaları tarafından tutulan aydınlar kardeşlerine ders veriyordu ve bu derslere de katılmış olması muhtemeldir. Hayatının ilerleyen dönemlerinde Lampsacus'lu entelektüel Strato ile yazışmıştır. Dolayısıyla daha öncesinde onun hocası olmuş olabilir. [3]
Yaklaşık 15 yaşındayken Arsinoë, o zamanlar 60 yaşında olan Kral Lysimachus ile evlendi. [3] Çiftin birlikte üç oğlu oldu: Ptolemy Epigonos, [6] [7] Lysimachus, [7] ve Philip. [7]
Oğullarını tahta oturtmak için Lysimachus'un ilk oğlu Agathocles'i ihanetten zehirledi.
MÖ 281'de Lysimachus savaşta öldü ve Arsinoë Cassandreia'ya kaçtı. Orada babasının üvey kardeşi Ptolemy Keraunos ile evlendi. Ptolemy Keraunos, Ptolemy I Soter'in oğlu ve ilk eşi Mısır Eurydice idi. Evlilik siyasi nedenlerden ötürüydü: her ikisi de Makedonya ve Trakya tahtında hak iddia etti (öldüğünde Lysimachus her iki bölgenin de hükümdarıydı ve gücü Güney Yunanistan ve Anadolu'ya kadar uzanıyordu). İlişkileri asla iyi olmadı.
Ptolemy Keraunos daha güçlü hale gelirken, Arsinoë onu durdurma zamanının geldiğine karar verdi ve oğullarıyla ona komplo kurdu. Bu eylem, Ptolemy Keraunus'un iki oğlu Lysimachus ve Philip'i öldürmesine neden olurken, Ptolemy kuzeye Dardanyalıların krallığına kaçabildi.
Arsinoë, kraliçe olarak görev yaptığı süre boyunca fayda sağladığı Semadirek tapınak kompleksine sığındı. [3] Sonunda kardeşi Ptolemy II Philadelphus'tan korunmak için Semadirek'ten Mısır'ın İskenderiye şehrine gitti. [3] Mısır'a hangi yıl gittiği bilinmiyor.
Mısır'da, kardeşi II. Ptolemy'nin ilk karısı Arsinoe I'in suçlanmasını ve sürgün edilmesini kışkırttığına inanılıyor. Bunun gerçekten doğru olup olmadığı bilinmemektedir: Mısır'a hangi yıl geldiği bilinmemektedir ve kayınbiraderi bu noktada zaten sürgüne gönderilmiş olabilir veya boşanması onun müdahalesi olmadan gerçekleşmiş olabilir. [3]
Durum ne olursa olsun, Ptolemy'nin boşanmasından sonra Arsinoe II, küçük erkek kardeşiyle evlendi. Sonuç olarak, her ikisine de "Philadelphoi" (kardeş sevenler) sıfatı verildi. Evliliğin ardındaki koşullar ve nedenler bilinmemektedir. [3]
O zamanlar hanedanlıkta kraliçe olarak rolünün eşi benzeri görülmemişti ve daha sonraki Ptolemaios kraliçeleri için bir rol modeli haline geldi: ritüel ve halka açık sergide erkek kardeşiyle birlikte hareket etti, dini ve gerçek bir patron oldu. Mısır ve Yunan kültlerine dahil edildi. Kendisine adanmış şehirlere, kendi kültüne sahipti (Mısır geleneği gibi), bu durum madeni paralarda göründü. II. Ptolemy'nin Mısır ve Seleukos İmparatorluğu arasındaki Birinci Suriye Savaşı'ndaki zaferiyle dış politikaya katkıda bulundu.
Posidippus'a göre, Olimpiyat Oyunlarında, muhtemelen MÖ 272'de üç savaş arabası yarışını kazandı.[8] [3]
Ölümünden sonra, Ptolemy II bir Arsinoe Philadelphus kültü kurdu. Rahibe olan Mendes'de cenaze törenlerini ve tanrılaştırma törenlerini aldı. Bu stel aynı zamanda Ptolemy II'nin kültünü ilan eden kararnamesini de içerir. Mısır'daki tüm tapınakların kutsal alanın ana tanrısının yanında Arsinoe II'nin bir kült heykelini içermesi gerekiyordu. Stelin tepesindeki kabartmada Arsinoe, Ptolemy'den kurban alan tanrılar arasında tasvir edilmiştir. Arsinoe için Memphis'te ve başka yerlerde de ayrı tapınaklar inşa edildi. Fayyum bölgesi, koruyucu tanrıçası Arsinoe oldu. MÖ 263'ten itibaren, Mısır'ın her meyve bahçesi ve üzüm bağı ürünlerinden alınan verginin bir kısmı, Arsinoe kültünü finanse etmeye adandı.[9]
Arsinoe kültü İskenderiye'de de yayıldı. Arsinoe Philadelphus'un Canephorus'u olarak bilinen yıllık bir rahiplik, MÖ 269'da kuruldu. Ofisin sahibi, MÖ 2. yüzyılın sonlarına kadar tüm resmi belgelerde tarihlendirme formülünün bir parçası olarak dahil edildi. Canephorus liderliğindeki Arsinoe onuruna her yıl bir tören düzenlendi. Tören rotası boyunca her evin küçük bir kum sunağı dikmesi ve Arsinoe için kuşları ve mercimekleri kurban etmesi gerekiyordu.[10] İskenderiye limanına büyük bir tapınak inşa edildi. Samoslu amiral Callicrates, limanın doğu ucundaki Zephyrium Burnu'nda, Arsinoe'ye Afrodit Euploia (iyi yelken Afroditi) olarak ibadet edilen başka bir tapınak inşa etti. Kıbrıs'taki Citium, Nesiotic League'deki Delos ve Thera da dahil olmak üzere Ptolemaic kontrolündeki bir dizi liman kentinde benzer tapınaklar kuruldu. Kutsal Arsinoe'yi tasvir eden sikkeler ve heykelcikler günümüze kadar gelmiştir.[9] Onun ilahi nitelikleri, kulağının arkasındaki küçük bir koç boynuzu - Mendes koçuyla olan bağlantısını simgeleyen - ve taşıdığı bir çift berekettir. Bu kisvede, İskenderiye'deki cenaze töreniyle ilişkilendirilmiş gibi görünen bir dizi seri üretilmiş fayans Oenochoae üzerinde görünüyor.[11]
Arsinoe, Ptolemaik dönem boyunca Mısır'da ve ötesinde hem Yunanlar hem de Mısırlılar için gerçekten popüler bir tanrıça olmuştur. 'Arsinoe', bu dönemde Mısırlı bir kişisel isim olarak vatandaşlığa alınacak birkaç Yunan isminden biridir. Şerefine sunaklar ve ithaf plaketleri Mısır ve Ege'de bulunurken, İskenderiye mezarlıklarında yüzlerce fayans bulunmuştur.