Homoiousios (Yunanca: Homoios, ‘benzer’ ve ousia ‘öz, varlık’) Hristiyan teolojisinden bir terimdir, terim 4. yüzyıldaki özgün bir grup Hristiyan teolog tarafından ortaya atılmıştır, bu grup Oğul Tanrı’nın Baba Tanrı’ya benzer ancak aynı olmayan bir özü (veya tözü) olduğuna inanmaktaydı.[1]
Homoiousianizm, iki karşıt düşünceyi uzlaştırmak için ortaya çıkmış bir girişimdi; homoousianizm ve homoianizm. Birinci İznik Konsili’nin (325) Üçlübirlikçi doktirinin takiben, homoousiancılar Oğul Tanrı ve Baba Tanrı’nın aynı özde olduğuna inanmaktaydılar. Öte yandan, homoiancılar οὐσία (ousía, "öz") terimini kullanmayı reddediyorlardı, Baba Tanrı’nın ‘kıyaslanamaz’ ve dolayısıyla Oğul Tanrı’nın herhangi bir şekilde Baba ile ‘eşit’, ‘benzer’ ifade edilemeyeceğini ancak bir ast konumunda ‘benzer’ ‘mümasil’ olarak terimin kullanılabileceğini düşünüyorlardı. Bu iki farklı öğretiye teolojik bir uzlaşma bulmak amacıyla, homoiouisiancılar; homoousiancıların öz-temelli dili ve homoiancıların benzerlik nosyonu arasında taviz vermeyi denediler. Çabaları başarılı olamadı ve Birinci Konstantinopolis Konsili’nde (381) homoiousainizm çoktan önemsizleştirilmişti.[2]
Bu görüşün taraftarları arasında Ankyralı Basileios, Sebasteli Eustathius ve Laodikyalı George vardır.[3]
Üçlü Birlik kavramını kabul eden Hristiyan mezhepler | |
---|---|
Temeller |
|
Terminolojiler |
|
Tartışmalar |
|