H endeksi, 2005 yılında ABD'de Kaliforniya Üniversitesinden Jorge Hirsch tarafından ortaya atılmıştır. Bilim dünyasındaki bibliyometrik verilerden biridir.
Bir araştırmacının yapmış olduğu yayın sayısı, bu yayınlara yapılan atıflar önem arzederken Hirsch'in bu buluşu üretilen yayın ve alınan atıf arasında bir denge unsuru oluşturdu.
Bir yazarın 10 makalesi varsa ve bu 10 makaleden 6'sı altı ve üzerinde atıf almışsa, o araştırmacı için H Indeks değeri 6 olarak kabul edilir. Bir başka örnek vermek gerekirse; bir araştırmacının 100 tane makalesi var ve bazı makaleleri binlerce atıf almış olsun. Bu sayılar onun H Indeksini çok da etkilemez. 100 makalede toplam alacağı maksimum H indeks değeri, o makale sayısıyla sınırlıdır. 100 makalesi de 100 ve/veya üzeri atıf almışsa o kişinin H indeks değeri 100'dür.
Bir araştırmacının H indeksi, değerlendirilen ortama göre değişiklik gösterebilmektedir. Örneğin bilim dünyasında çokça bilinen atıf indekslerinden Web of Science, Scopus ve Google Akademik'te H indeks değerleri farklılık gösterir. X kişisinin Web of Science'ta indesklenen makale sayısı 20 iken, Scopus'ta 30 ya da Google Akademik'te 100 olabilir. Bunun da nedeni bahsi geçen kaynakların indekslediği yayın sayısıdır. Hal böyle iken bir yazarın yayın sayısının bir veritabanında çok indekslenmesinin yanı sıra yine indekslediği yayın çok olan ilgili atıf veritabanında alacağı atıf sayısı fazla olacağından H indeks değeri değişir.
Web of Science'ta 10 makalem varsa ve 10 makalem de 10 ve/veya üzeri atıf almışsa buradaki H indeks değerim 10'dur. Scopus'ta 20 makalem varsa ve 20 makalem de 20 ve/veya üzeri atıf almışsa buradaki H indeks değerim 20'dir. Google Akademik'te 50 makalem varsa ve 50 makalem de 50 ve/veya üzeri atıf almışsa buradaki H indeks değerim 50'dir.