Emil Kraepelin | |
---|---|
![]() Emil Kraepelin yaşamının son yıllarında | |
Doğum | 15 Şubat 1856 Neustrelitz, Mecklenburg-Strelitz Büyük Dükalığı, Alman Konfederasyonu |
Ölüm | 07 Ekim 1926 (70 yaşında) Münih, Bavyera, Almanya |
Milliyet | Alman |
Mezun olduğu okul(lar) | Leipzig Üniversitesi Würzburg Üniversitesi (MBBS, 1878) Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi (Dr. hab. med., 1882) |
Tanınma nedeni | Ruhsal bozuklukların sınıflandırılması, Kraepelinian ikilemi |
Evlilik | Ina Marie Marie Wilhelmine Schwabe[1] |
Çocuk(lar) | 8[1] |
Kariyeri | |
Dalları | Psikiyatri |
Çalıştığı kurumlar | Tartu Üniversitesi Heidelberg Üniversitesi Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi |
Tez | Psikiyatride Psikolojinin Yeri (1882) |
İmza | |
Emil Kraepelin (d. 15 Şubat 1856 - ö. 7 Ekim 1926) Alman psikiyatrist.
1883 yılında beyin patolojisinin ruhsal hastalıklara neden olduğunu söylemiştir. Kraepelin ilk kez davranış bozukluklarını sınıflandırmış ve tanımlamıştır. Bu dönemde doğaüstü inançlar bütünüyle terk edilerek, (halk arasında olmasa da) tıpçılar birçok ruhsal hastalığın beyin patolojisiyle ilgisini ortaya koyarak kabul etmişlerdir. İlk kez ruhsal hastalıklar Kraepelin'le bedensel hastalıklar gibi, hastalık olarak kabul edilmişlerdir. Anatomi, fizyoloji, biyolojiden yararlanılarak beyin patolojisini araştıran araştırmalar yapılmıştır. Çeşitli bilimlerin dünyayı ve insanı açıklama girişimlerinde karşılaştıkları sınırlar konusunu ele alan alman filozof ve psikiyatri uzmanı. Kant'tan ve Kierkegaard'dan esinlenerek, nazizm'e karşı çıkan felsefe sistemiyle, insan varlığını yüceliğe ileten yolu çizmeye çalışmıştır.
Ders kitapları bireylerin ayrıntılı vaka geçmişlerini içermese de belirli bir tanı alan hastaların tipik ifade ve davranışlarının mozaik benzeri derlemelerini içeriyor. Kraepelin, "büyük ölçekli, klinik odaklı, epidemiyolojik bir araştırma programı" geliştiren "bilimsel bir yönetici" ve "siyasi bir operatör" olarak tanımlanmaktadır.[2][3]