Ayon sa isang doktrina sa teolohiyang Kristiyano, ang orihinal na kasalanan, kasalanang orihinal o pinagmulang kasalanan, minsang tinatawag na kasalanang pangninuno, kasalanan ng ninuno, kasalanan ng kanunuan, o kasalanang ansestral, ay ang kalagayan ng pagiging makasalanan ng sangkatauhan na kinalabasan o nagresulta mula sa Pagbagsak ng Tao o Pagkahulog ng Tao.[1] Ang katayuang ito ay mailalarawan sa maraming mga kaparaanan, na nagmumula sa bahagyang kakulangan, o kaya patungo sa kasalanan ngunit walang pagiging nakukusensiya ng kabuoan, na tinutukoy bilang "kalikasan ng kasalanan", at hanggang sa kabuktutang buo o kusang pagiging nakukunsensiya ng lahat ng mga tao.[2]
Si Agustin ng Hipona (354-430 CE) ang unang teologong Kristiyano na nagturong ang tao ay ipinanganak sa mundo sa isang estado ng kasalanan. Ang saligan ng paniniwalang ito ang Genesis 3:17-19 kung saan si Adan ay inilarawang sumuway sa utos ni Yahweh sa pagkain ng bunga ng puno ng kaalaman sa hardin ng Eden. Dahil dito, ang unang kasalanan ng taong si Adan ang naging "orihinal na kasalanan".
Ang mga taong naniniwala at nagtataguyod sa doktrinang "orihinal na kasalanan" ay nagbabatay sa pagtuturo ni Pablo na Apostol sa Sulat sa mga Romano 5:12-21 at Sulat sa mga taga-Corinto 15:22, Roma 3:10, at Mga Salmo 51:5.
Inaangking ng ilang mga Kristiyano na ang tanging paraan ng pagtakas mula sa orihinal na kasalanan ay sa pamamagitan ng pagbabayad ni Hesus sa krus.
Sa teolohiya ng Simbahang Katoliko, ang kasalanang orihinal ay itinuturing bilang pangkalahatang kalagayan ng pagiging makasalanan, iyon ay ang (sa kawalan ng kabanalan at perpektong kaawaang-gawa o perpektong kagandahang-loob) kung saan ang mga tao ay ipinanganak, na kaiba mula sa mga talagang kasalanan na nagawa ng isang tao. Lantad na ipinapahayag ng pagtuturong ito na ang kasalanang orihinal ay walang katangian ng pagiging isang pagkukulang na personal ng sinuman sa mga anak o kaapu-apuhan ni Adan.[3] Sa ibang pananalita, ang mga tao ay hindi nagpapasan ng "orihinal na pagkakunsensiya" mula sa partikular na kasalanan nina Adan at Eba. Ang umiiral na pananaw, na pinanghahawakan din sa Silanganing Ortodoksiya, ay walang dalang pagiging nakukunsensiya ng mga tao dahil sa kasalanan nina Adan at Eba.
Bagaman mas nais ng Ortodoksiya na gamitin ang katagang "kasalanang ansestral",[4], nagsasabi na ang kasalanang orihinal ay namamana. Hindi lamang ito nanatili kina Adan at Eba. Sa pagdaan at paglipat ng buhay mula sa kanila hanggang sa lahat ng kanilang mga inanak at mga apo, gayon din ang kasalanang orihinal.[5] Sa ganitong sipi, ang "kasalanang orihinal" ay ginagamit hindi para sa kasalanang pansarili ni Adan, na kanyang lamang at hindi naililipat. Sa halip, ito ay tumutukoy sa namamanang "pagkasira ng kalikasan ng tao".
Ang isang mahalagang paglalahad ng paniniwala ng mga Kristiyanong Silanganin ay kumikilala sa kasalanang orihinal bilang kamatayang pisikal at espirituwal, kung saan ang kamatayang espirituwal ay ang pagkawala ng awa o grasya ng Diyos, na umantig o nagpasigla sa kaluluwa na may mas mataas at mas pang-espiritung buhay.[6] May ibang mga tao namang tumatanaw sa kasalanang orihinal bilang sanhi ng mga talagang kasalanan: "masama ang bunga ng masamang puno" (Mateo 7:17, MBB), bagama't sa ganitong pananaw ang kasalanang orihinal at talagang kasalanan ay maaaring mahirap maipagkaiba.[7]
Hindi tinatanggap sa Hudaismo ang konsepto ng orihinal na kasalanan na namana kay Adan. Ang ilang mga talata ng Tanakh ay ginagamit upang suportahan ang pananaw na walang "orihinal na kasalanan" na namana kay Adan:
Hindi rin sila naniniwalang mababayaran ng isang tao(gaya ng konseptong pagbabayad ng kasalanan ni Hesus sa Bagong Tipan) ang kasalanan ng isa pang tao. Ang tao ay nagiging matuwid dahil sa sarili niyang mga gawa at hindi paggawa ng iba halimbawa:
((cite book))
: Cite has empty unknown parameter: |coauthors=
(tulong)CS1 maint: date auto-translated (link)
((cite web))
: CS1 maint: date auto-translated (link) Naka-arkibo 2011-07-26 sa Wayback Machine.