Hadis (hadits, Basa Arab: حديث) nyaéta hiji hal anu ditujulkeun ka Nabi Muhammad saw, boh dina wangun omongan, gawé, atawa kamerenahanana.[1] Hadis mangrupa sumber hukum Islam kadua sanggeus Quran.[1] Firman Allah swt:
... وَمَا ءَاتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا...
Hartina: Naon waé anu Rosul bikeun ka maranéh, pék tarima. Naon waé anu Anjeunna larang ka maranéh, pek tinggalkeun...(Q.S Al-Haysr [59]:7)
Ngarojong sarta nguatkeun naon anu disebutkeun ku Alquran.[1] Ngécéskeun Alquran, boh ku cara ngawincik anu global boh ngatakhsis anu umumna. nunjukkeun ka hukum anyar anu henteu disebutkeun ku Alquran.[1]
Anu dimaksud ku sunnah nyaéta sagala anu asalna tina Kanjeng Nabi, naha dina bentuk kecap, perbuatan atanapi sepi Nabi. Kaasup kana sunnah hadis-hadits anu asalna tina babaturan. Hadits téh asup na dalil naqli Archived 2020-07-24 di Wayback Machine. Aranjeunna cicing babarengan sareng Rasulullah SAW, aranjeunna nguping sareng nyaksian gerakanna, teras aranjeunna nyarios dumasar kana naon anu aranjeunna ningali atanapi naon anu aranjeunna nguping.
Macem-macem hadis aya tilu, nyaéta:
Aya sawatara istilah anu perlu dipikanyaho dina nyurtian élmu ngeunaan hadis, nyaéta lafadz-lafadz husus anu disatujuan hartina ku para ahli hadis.[2] di antarana sanad, matan, rawi, sarta rijalul hadis.[2]
![]() |
Artikel ieu mangrupa taratas, perlu disampurnakeun. Upami sadérék uninga langkung paos perkawis ieu, dihaturan kanggo ngalengkepan. |