Lodra është një objekt që përdoret kryesisht për të ofruar argëtim . Shembuj të thjeshtë përfshijnë blloqe lodrash, lojëra në tavolinë dhe kukulla . Lodrat janë krijuar shpesh për t'u përdorur nga fëmijët, megjithëse shumë prej tyre janë krijuar posaçërisht për të rriturit dhe kafshët shtëpiake. Lodrat mund të ofrojnë përfitime utilitare, duke përfshirë ushtrimin fizik, ndërgjegjësimin kulturor ose edukimin akademik. Për më tepër, objektet utilitare, veçanërisht ato që nuk janë më të nevojshme për qëllimin e tyre origjinal, mund të përdoren si lodra. Shembujt përfshijnë fëmijët që ndërtojnë një fortesë me kuti bosh drithërash dhe bobina letre, ose një fëmijë që luan me një telekomandë të prishur televizori. Termi "lodër" mund të përdoret gjithashtu për t'iu referuar objekteve utilitare të blera për kënaqësi dhe jo nevojë, ose për nevoja të shtrenjta për të cilat një pjesë e madhe e kostos përfaqëson aftësinë e saj për t'i ofruar kënaqësi pronarit, si makinat luksoze, motoçikletat fundore, kompjuterët e lojërave dhe smartfonët kryesorë.
Të luash me lodra mund të jetë një mënyrë e këndshme për të trajnuar fëmijët e vegjël për përvojat e jetës. Materiale të ndryshme si druri, balta, letra dhe plastika përdoren për të bërë lodra. Format më të reja të lodrave përfshijnë argëtimin dixhital interaktiv dhe lodrat inteligjente . Disa lodra prodhohen kryesisht si artikuj koleksionistësh dhe janë të destinuara vetëm për ekspozim.
Origjina e lodrave është parahistorike ; kukulla që përfaqësojnë foshnjat, kafshët dhe ushtarët, si dhe paraqitjet e mjeteve të përdorura nga të rriturit, gjenden lehtësisht në vendet arkeologjike. Origjina e fjalës "lodër" është e panjohur, por besohet se ajo është përdorur për herë të parë në shekullin e 14-të. Lodrat janë bërë kryesisht për fëmijë. [1] Lodra më e vjetër e njohur e kukullave mendohet të jetë 4000 vjeçare. [2]
Të luash me lodra është një pjesë e rëndësishme e plakjes. Fëmijët më të vegjël përdorin lodrat për të zbuluar identitetin e tyre, për të ndihmuar në njohjen, për të mësuar shkakun dhe efektin, për të eksploruar marrëdhëniet, për t'u bërë më të fortë fizikisht dhe për të praktikuar aftësitë e nevojshme në moshë madhore. Të rriturit me raste përdorin lodra për të formuar dhe forcuar lidhjet shoqërore, për të mësuar, për të ndihmuar në terapi dhe për të kujtuar dhe përforcuar mësimet nga rinia e tyre.
Shumica e fëmijëve në të kaluarën kanë luajtur me gjithçka që mund të gjejnë, si shkopinj dhe gurë. Lodrat dhe lojërat janë nxjerrë nga vendet e qytetërimeve të lashta dhe janë përmendur në literaturën antike. Lodrat e gërmuara nga qytetërimi i luginës së Indus (3010–1500 pes) përfshijnë karroca të vogla, bilbila në formë zogjsh dhe majmunë lodër që mund të rrëshqasin poshtë një fije. ]
Lodrat më të hershme ishin bërë nga materiale natyrore, të tilla si shkëmbinj, shkopinj dhe balta . Mijëra vjet më parë, fëmijët egjiptianë luanin me kukulla që kishin paruke dhe gjymtyrë të lëvizshme, të bëra prej guri, qeramike dhe druri. [3] Megjithatë, dëshmitë e lodrave në Egjiptin e lashtë është jashtëzakonisht e vështirë për t'u identifikuar me siguri në të dhënat arkeologjike. Figurinat dhe modelet e vogla të gjetura në varre zakonisht interpretohen si objekte rituale; ato nga vendet e vendbanimeve etiketohen më lehtë si lodra. Këto përfshijnë majat tjerrëse, topat e pranverës dhe modelet prej druri të kafshëve me pjesë të lëvizshme. [4]
Enigma mekanike më e vjetër e njohur gjithashtu vjen nga Greqia e lashtë dhe u shfaq në shekullin e III pes. Loja përbëhej nga një katror i ndarë në 14 pjesë, dhe qëllimi ishte të krijoheshin forma të ndryshme nga pjesët. Në Iran, "bravat e enigmës" u bënë që në shekullin e 17-të (CE).
Lodrat, si vetë loja, shërbejnë për qëllime të shumta si te njerëzit ashtu edhe te kafshët. Ata ofrojnë argëtim duke përmbushur një rol edukativ. Lodrat përmirësojnë sjelljen njohëse dhe stimulojnë kreativitetin. Ato ndihmojnë në zhvillimin e aftësive fizike dhe mendore të cilat janë të nevojshme në jetën e mëvonshme.
Blloqet prej druri, megjithëse të thjeshta, konsiderohen nga ekspertët e edukimit të fëmijërisë së hershme si Sally Cartwright (1974) si një lodër e shkëlqyer për fëmijët e vegjël; ajo vlerësoi faktin se ato janë relativisht të lehta për t'u përfshirë, mund të përdoren në mënyra të përsëritshme dhe të parashikueshme dhe janë të gjithanshme dhe të hapura, duke lejuar një shumëllojshmëri të gjerë të lojërave të përshtatshme për zhvillim. [5] Andrew Witkin, drejtor i marketingut për Mega Brands, tha për Investor's Business Daily se "Ato ndihmojnë në zhvillimin e koordinimit të syve me dorë, aftësive matematikore dhe shkencore dhe gjithashtu i lejojnë fëmijët të jenë krijues". [6] Lodra të tjera si mermeret, gurët e xhaketës dhe topat shërbejnë për funksione të ngjashme në zhvillimin e fëmijës, duke i lejuar fëmijët të përdorin mendjen dhe trupin e tyre për të mësuar rreth marrëdhënieve hapësinore, shkakut dhe pasojës dhe një gamë të gjerë aftësish të tjera.
Një shembull i mënyrave dramatike që lodrat mund të ndikojnë në zhvillimin e fëmijës përfshin lodrat skulpturuese me baltë si Play-Doh dhe Silly Putty dhe homologët e tyre të bërë në shtëpi. Mary Ucci, Drejtoreshë Arsimore e Qendrës së Studimit të Fëmijëve të Kolegjit Wellesley, ka treguar se si lodra të tilla ndikojnë pozitivisht në zhvillimin fizik, zhvillimin kognitiv, zhvillimin emocional dhe zhvillimin social të fëmijëve.
Lodrat për foshnjat shpesh përdorin tinguj të veçantë, ngjyra të ndezura dhe tekstura unike. Nëpërmjet përsëritjes së lojës me lodra, foshnjat fillojnë të njohin forma dhe ngjyra. Play-Doh, Silly Putty dhe materiale të tjera praktike e lejojnë fëmijën të bëjë lodra vetë.
Lodrat edukative për fëmijët e moshës shkollore shpesh përmbajnë një enigmë, teknikë të zgjidhjes së problemeve ose propozime matematikore. Shpesh lodrat e dizajnuara për audiencë më të vjetër, si adoleshentët ose të rriturit, demonstrojnë koncepte të avancuara. Djepi i Njutonit, një lodër tavoline e projektuar nga Simon Prebble, demonstron ruajtjen e momentit dhe energjisë .
Jo të gjitha lodrat janë të përshtatshme për të gjitha moshat e fëmijëve. [7] Madje disa lodra që tregtohen për një gamë të caktuar moshe mund të dëmtojnë madje zhvillimin e fëmijëve në atë gamë, si për shembull kur lodrat e destinuara për vajza të reja kontribuojnë në problemin e vazhdueshëm të seksualizimit të vajzave në kulturën perëndimore. [8]
Një studim sugjeroi se furnizimi me më pak lodra në mjedis u lejon të vegjëlve të përqendrohen më mirë për të eksploruar dhe luajtur në mënyrë më kreative. Kështu sugjerohet sigurimi i katër dhe jo i gjashtëmbëdhjetë lodrave për të nxitur zhvillimin e fëmijëve dhe lojën e shëndetshme. [9]
((cite book))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)((cite book))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)((cite book))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)((cite web))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)
((cite web))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)
((cite book))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)
((cite journal))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)
((cite journal))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)
((cite web))
: Mungon ose është bosh parametri |language=
(Ndihmë!)