Państwo działania | |
---|---|
Data urodzenia | |
Doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
Specjalność: historia | |
Alma Mater | |
Doktorat |
2001 – historia |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Odznaczenia | |
![]() |
Wojciech Drelicharz (ur. 1965) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, adiunkt w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki Instytutu Historii UJ, badacz dziejów polskiego średniowiecza.
Laureat IX Olimpiady Historycznej (1 miejsce)[1]. Absolwent studiów historycznych na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Uzyskane stopnie i tytuły naukowe: magister historii (czerwiec 1989 r., na podstawie pracy Studium źródłoznawcze "Rocznika Sędziwoja"); doktor nauk humanistycznych w zakresie historii (czerwiec 2001 r., na podstawie rozprawy Annalistyka małopolska XIII – XV w. Kierunki rozwoju i treści ideowe; promotor: prof. dr hab. J. Wyrozumski)[2].
Od października 1993 r. asystent w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki UJ, od lipca 2002 r. adiunkt w tymże Zakładzie[2].
Stypendia: Rządu Republiki Francuskiej (Paryż, kwiecień-czerwiec 1994 r.); Fundacji Nauki Polskiej (krajowe, 1995-1996); Fundacji Lanckorońskich (Rzym, maj-czerwiec 2004 oraz maj 2007 r.)[2].
Funkcje społeczne: prezes Krakowskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Heraldycznego (od maja 2004); członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (od lipca 2009)[2].
Autor i współautor kilkudziesięciu herbów, flag i innych symboli samorządowych oraz kościelnych[2].
Zainteresowania badawcze: źródłoznawstwo, historiografia wieków średnich, heraldyka terytorialna, dzieje pisma łacińskiego, epigrafika staropolska[2].
W 2020 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].