![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
15 maja 1941 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
1 Dywizja Lotnicza |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Ulrich Grauert (ur. 6 marca 1889 w Berlinie, zm. 15 maja 1941 koło Saint-Omer) – niemiecki lotnik wojskowy, generał pułkownik (Generaloberst) Luftwaffe. Zginął zestrzelony przez polskich myśliwców z Dywizjonu 303 nad Francją.
Ulrich Grauer w wieku 20 lat wstąpił do służby wojskowej w Cesarstwie Niemieckim. Początkowo służył w artylerii, a podczas I wojny światowej przeniósł się do lotnictwa, gdzie latał jako obserwator[1]. Po wojnie kontynuował służbę w Reichswehrze w artylerii, z uwagi na zakaz posiadania lotnictwa wojskowego przez Niemcy[1].
Po dojściu Hitlera do władzy i odrzuceniu ograniczeń traktatowych, Grauert został przeniesiony do Ministerstwa Lotnictwa. Od 1 sierpnia 1938 dowodził 1 Dywizją Lotniczą (1. Flieger-Division) w 1 Flocie Powietrznej[1]. Po kampanii w Polsce, 11 października 1939 1 Dywizja Lotnicza została przekształcona w 1. Korpus Lotniczy (I Fliegerkorps) w 2. Flocie Powietrznej (Luftflotte 2). Dowodził 1. Korpusem podczas kampanii francuskiej i bitwy o Anglię w 1940 roku[1].
15 maja 1941 samolot transportowy Junkers Ju 52 wiozący Grauerta wraz z osobami towarzyszącymi na inspekcję jednostek na wybrzeżu francuskim został przechwycony przez myśliwce Spitfire polskiego Dywizjonu 303, wykonujące misję Rhubarb nad Francją. Samolot został zestrzelony wspólnie przez F/lt Jerzego Jankiewicza i sierżanta Wacława Giermera około 5 km na wschód od Saint-Omer, wskutek czego cała załoga zginęła[1].
Grauert został pochowany na francuskim cmentarzu w Nampcel[1]. Był najwyższym stopniem żołnierzem niemieckim zabitym przez polskich żołnierzy podczas wojny[1].