Twierdzenie Pohlkego – podstawowe twierdzenie z aksonometrii[1], które sformułował Karl Wilhelm Pohlke w 1853 r., a udowodnił Hermann Schwarz[2][3] .
Trzy dowolne odcinki na płaszczyźnie i wychodzące z jednego punktu które nie leżą na jednej prostej, można rozważać jako rzut równoległy trzech krawędzi sześcianu i [4].
Zawartość twierdzenia Pohlkego stanowi podstawy teoretyczne metody aksonometrycznej[1], czyli kreślenia figur geometrycznych w rzucie równoległym na płaszczyznę z użyciem układu wspólrzędnych[5].