![]() | |
Historia | |
Stocznia |
Germania, Kilonia |
---|---|
Położenie stępki |
1906 |
Wodowanie |
24 stycznia 1907 |
![]() | |
Nazwa |
G 137 |
Wejście do służby |
24 lipca 1907 |
![]() | |
Nazwa |
T 137 |
Wycofanie ze służby |
22 marca 1921 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
projektowa 580t |
Długość |
na linii wodnej: 68,5 m |
Szerokość |
7,7 m |
Zanurzenie |
2,8 m |
Napęd | |
3 kotły parowe 1 turbina parowa 3 śruby napędowe 10 800 KM | |
Prędkość |
33,9 węzłów |
Uzbrojenie | |
1 x armata okrętowa 88 mm SKL/35 3 x armata okrętowa 52 mm SKL/55 3 x wyrzutnia torped kal. 450 mm | |
Załoga |
80 |
G 137 – niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej, zmodyfikowanego typu G 132. Jednostka eksperymentalna, jeden z pierwszych niemieckich niszczycieli napędzany turbinami parowymi. W 1916 roku jego nazwę zmieniono na T 137 Po wojnie pozostał w aktywnej służbie. W 1921 roku sprzedany do stoczni złomowej.
G137 miał być ostatnim okrętem typu G132, lecz zdecydowano wyposażyć go doświadczalnie w napęd przy pomocy turbin parowych zamiast maszyn parowych[1]. Wcześniej z niemieckich niszczycieli turbiny otrzymał doświadczalnie jedynie S125[2]. Pociągnęło to za sobą konieczność zwiększenia rozmiarów okrętu. Wybrano zespół turbin systemu Parsonsa , z turbiną wysokiego ciśnienia i dwoma niskiego ciśnienia oraz turbiną prędkości krążowniczej i dwoma biegu wstecznego[1]. Parę zapewniały cztery kotły typu Marynarki o ciśnieniu 17 atmosfer. Siłownia zapewniała moc 10 800 KM[1]. Zużycie paliwa było o 2 t na godzinę większe, niż w typie G132, lecz okręt rozwijał znacząco wyższą prędkość (33,9 w wobec 28 w)[2].
Okręt wszedł do służby 24 lipca 1907 roku[1]. Od 1914 roku był wykorzystywany jako okręt szkolny, a podczas I wojny światowej, w 1915 roku został okrętem flagowym flotylli okrętów podwodnych[1]. 25 września 1916 roku został przemianowany na T137, w celu zwolnienia numeru dla nowych niszczycieli[1].
Po wojnie został pozostawiony Niemcom, lecz skreślono go z listy floty 22 marca 1921 roku, a 28 maja tego roku został sprzedany na złom[1]. Złomowany w Wilhelmshaven[1].