gromada | |||
1954–1973 | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Data powstania |
5 października 1954 | ||
Data likwidacji |
1 stycznia 1973 | ||
Siedziba | |||
Szczegółowy podział administracyjny (1954) | |||
| |||
Liczba reprezentantów | |||
|
Rokitno Szlacheckie – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].
Gromadę Rokitno Szlacheckie z siedzibą GRN w Rokitnie Szlacheckim utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie zawierciańskim w woj. stalinogrodzkim, na mocy uchwały nr 24/54 WRN w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Hutki Kanki i Rokitno Szlacheckie oraz wieś Kazimierówka, pustkowie Brzozowiec i gajówka Gałmachowizna z dotychczasowej gromady Kuźnica Masłońska ze zniesionej gminy Łazy w tymże powiecie; a także oddziały leśne nr nr 14–21 z Nadleśnictwa Łysa Góra[6]. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej[7].
20 grudnia 1956 województwo stalinogrodzkie przemianowano (z powrotem) na katowickie[8].
31 grudnia 1961 do gromady Rokitno-Szlacheckie włączono wieś Kuźnica Masłońska ze zniesionej gromady Ciągowice w tymże powiecie[9].
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10].
Zobacz też: gmina Rokitno-Szlacheckie.