![]() Gromada kulista M107 (ESO) | |
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia |
kwiecień 1782 |
Dane obserwacyjne (J2000) | |
Gwiazdozbiór | |
Typ |
otwarta, klasa X |
Rektascensja |
16h 32m 31,91s[1] |
Deklinacja |
–13° 03′ 13,1″[1] |
Odległość | |
Jasność obserwowana |
7,9 m |
Rozmiar kątowy |
13' |
Charakterystyka fizyczna | |
Wymiary |
Ø 80 ly |
Alternatywne oznaczenia | |
NGC 6171, GCl 44, C 1629-129, H VI.40 | |
![]() Konstelacja Wężownika |
Messier 107 (również M107, NGC 6171) – gromada kulista w gwiazdozbiorze Wężownika odkryta przez Pierre'a Méchaina w kwietniu 1782, oraz niezależnie 12 maja 1793 przez Williama Herschela, który skatalogował ją jako H VI.40. Herschel zaobserwował również jako pierwszy pojedyncze gwiazdy w gromadzie. Nie jest widoczna gołym okiem, lecz można ją dostrzec za pomocą lornetki lub małego teleskopu[2].
M107 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera. Dodała ją Helen Sawyer Hogg w 1947 razem z M105 i M106[3].
M107 znajduje się w odległości około 21 tys. lat świetlnych od Ziemi i zbliża się z prędkością 147 km/s. Średnica gromady wynosi około 80 lat świetlnych. Gromada zawiera tysiące gwiazd skoncentrowanych w rejonie o średnicy wynoszącej tyle co ośmiokrotna odległość Słońca od najbliższej gwiazdy Proxima Centauri, w tym około 25 gwiazd zmiennych. W odróżnieniu od innych gromad kulistych M107 zawiera kilka ciemnych obszarów. Zawartość metali jest średnia.