wieś | |
Pałac w Maciejowcu | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
345-395[2] m n.p.m. |
Liczba ludności (III 2011) |
152[3] |
Strefa numeracyjna |
(0-75) |
Kod pocztowy |
59-623[4] |
Tablice rejestracyjne |
DLW |
SIMC |
0190615 |
Położenie na mapie gminy Lubomierz ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego ![]() | |
![]() |
Maciejowiec (niem. Nieder-, Ober- Matzdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim w powiecie lwóweckim w gminie Lubomierz.
Wieś łańcuchowa położona na wschodnim krańcu Wzgórz Radoniowskich, w dolinie Maciejowickiego Potoku (dorzecze Bobru), około 8 km na południowy wschód od Lubomierza[2]. Zabudowania Maciejowca położone są na wysokości 345–395 m n.p.m.[2]
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Maciejowiec powstał u stóp Zamkowej Góry, na której wznosił się wczesnośredniowieczny gródek Bobrzan[2]. Jego ślady były ponoć widoczne jeszcze w XIX w. Górna część wsi była niegdyś oddzielną miejscowością o nazwie Drożna (Drossig). W latach 1478–1669 Maciejowiec znajdował się w posiadaniu rodziny von Spiller z Pasiecznika[2]. Jej przedstawiciele wznieśli w północnej części wsi w latach 1627–1648 renesansowy dwór. Duże zniszczenia w Maciejowcu spowodowała wojna trzydziestoletnia i wojny napoleońskie. W 1925 r. liczba mieszkańców wioski wynosiła 453 osoby (w tym 94% ewangelików). Krótko po wojnie (1945–1947) Maciejowiec nosił nazwę Góra[2].
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[5]: