Luca Roth (ur. 14 kwietnia 2000 w Meßstetten[1]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Meßstetten. Medalista mistrzostw świata juniorów (2019 i 2020) oraz mistrzostw kraju.
W FIS Cupie po raz pierwszy wystąpił we wrześniu 2016 w Hinterzarten, zajmując 23. i 17. miejsce[3]. 18 sierpnia 2017 w debiucie w Letnim Pucharze Kontynentalnym zajął 11. pozycję w Szczyrku. Pierwsze punkty zimowej edycji cyklu zdobył w marcu 2018 w Czajkowskim, zajmując 16. miejsce[4]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2019, gdzie zdobył trzy medale: srebrny w zawodach indywidualnych, złoty w zespole męskim i brązowy w zawodach mieszanych. W Pucharze Kontynentalnym 2018/2019 najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu[5]. Zajął 3. pozycję w klasyfikacji generalnej Alpen Cup 2018/2019[6].
W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2019 najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu. 29 grudnia 2019, w swoim debiucie w Pucharze Świata, w zawodach rozgrywanych w Oberstdorfie w ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni zajął 27. pozycję, tym samym zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu. W dalszej części sezonu jeszcze dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej trzydziestce w Pucharze Świata: był 28. i 30. w Predazzo. W Pucharze Kontynentalnym w najlepszych występach zajmował 6. pozycję. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym mężczyzn. Indywidualnie był 16., a w drużynie mieszanej zajął 4. miejsce[7].
W sezonie 2020/2021 najwyżej w Pucharze Kontynentalnym sklasyfikowany był na 14. pozycji[8], a w sezonie 2021/2022 – na 14. miejscu latem i 16. zimą[9].
17 września 2022 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, konkurs w Râșnovie kończąc na 15. pozycji. W zimowej części sezonu 2022/2023 dwukrotnie stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, zajmując 2. miejsce w Renie i Iron Mountain. W dwóch występach w Pucharze Świata sklasyfikowany został na 45. i 50. lokacie[10].
Wziął udział w Igrzyskach Europejskich 2023, na których zajął 21. miejsce na skoczni normalnej i 26. na dużej indywidualnie. W pięciu startach w Letnim Grand Prix 2023 czterokrotnie zdobył punkty, a 6 sierpnia stanął na podium zawodów cyklu, zajmując 3. pozycję w zawodach w Szczyrku. W zimowej części sezonu w ramach Pucharu Kontynentalnego 2023/2024 dwukrotnie stał na podium, w tym po zwycięstwie w otwierających go zawodach w Lillehammer, zaś w Pucharze Świata w trzech występach najwyżej klasyfikowany był na 34. miejscu[11].
W maju 2024 podczas treningu na skoczni w Stams doznał urazu obojczyka[12].
Reprezentując Badenię-Wirtembergię zdobywał medale mistrzostw Niemiec w zawodach drużynowych: srebrny w 2019[13] oraz brązowy w 2018[14], 2020[15], 2021[16] i 2022[17].
Starty L. Rotha na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]
Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
2.
|
24 stycznia
|
2019
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
95,0 m
|
97,5 m
|
250,8 pkt
|
1,3 pkt
|
Thomas Aasen Markeng
|
1.
|
26 stycznia
|
2019
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[a]
|
95,0 m
|
94,5 m
|
979,7 pkt (260,1 pkt)
|
–
|
3.
|
28 stycznia
|
2019
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
druż. miesz.[b]
|
92,5 m
|
95,5 m
|
964,8 pkt (257,4 pkt)
|
19,6 pkt
|
Rosja
|
16.
|
5 marca
|
2020
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-105
|
indywid.
|
88,5 m
|
94,5 m
|
194,5 pkt
|
43,8 pkt
|
Peter Resinger
|
3.
|
7 marca
|
2020
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-105
|
druż.[c]
|
96,5 m
|
103,0 m
|
833,2 pkt (225,3 pkt)
|
67,1 pkt
|
Słowenia
|
4.
|
8 marca
|
2020
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-105
|
druż. miesz.[d]
|
85,5 m
|
102,0 m
|
926,3 pkt (255,6 pkt)
|
97,0 pkt
|
Austria
|
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]
Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
1.
|
6 sierpnia
|
2023
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
104,5 m
|
–
|
137,0 pkt
|
3.
|
6,7 pkt
|
Piotr Żyła
|
stan po zakończeniu LGP 2023
stan po zakończeniu LGP 2023
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]
Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
1.
|
18 lutego
|
2023
|
Rena
|
Renabakkene
|
K-124
|
HS-139
|
132,5 m
|
138,0 m
|
226,3 pkt
|
2.[f]
|
5,8 pkt
|
Benjamin Østvold
|
2.
|
5 marca
|
2023
|
Iron Mountain
|
Pine Mountain Jump
|
K-119
|
HS-133
|
138,5 m
|
128,0 m
|
277,8 pkt
|
2.
|
19,2 pkt
|
Benjamin Østvold
|
3.
|
9 grudnia
|
2023
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
136,0 m
|
131,5 m
|
259,0 pkt
|
1.
|
–
|
4.
|
17 lutego
|
2024
|
Brotterode
|
Inselbergschanze
|
K-105
|
HS-117
|
104,0 m
|
112,0 m
|
239,0 pkt
|
3.
|
7,9 pkt
|
Pål-Håkon Bjørtomt
|
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
stan po zakończeniu LPK 2023
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]
Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
1.
|
11 lipca
|
2019
|
Szczuczyńsk
|
Burabaj
|
K-90
|
HS-99
|
95,5 m
|
94,5 m
|
218,0 pkt
|
2.
|
13,6 pkt
|
Maximilian Lienher
|
2.
|
12 lipca
|
2019
|
Szczuczyńsk
|
Burabaj
|
K-90
|
HS-99
|
97,5 m
|
90,5 m
|
222,9 pkt
|
3.
|
7,2 pkt
|
Maximilian Lienher
|
3.
|
3 lipca
|
2021
|
Otepää
|
Tehvandi
|
K-90
|
HS-97
|
96,5 m
|
92,0 m
|
217,1 pkt
|
2.
|
3,1 pkt
|
Mika Schwann
|
4.
|
4 lipca
|
2021
|
Otepää
|
Tehvandi
|
K-90
|
HS-97
|
95,0 m
|
85,5 m
|
198,0 pkt
|
3.
|
3,3 pkt
|
Mika Schwann
|
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024