![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Miejsce spoczynku | |
Zawód, zajęcie |
finansista, działacz gospodarczy |
Odznaczenia | |
![]() |
Baron Leopold Julian Kronenberg herbu Strugi (ur. 27 lipca 1849 w Warszawie, zm. 23 lutego 1937 w Brzeziu[1]) – polski finansista, bankier i działacz gospodarczy żydowskiego pochodzenia[2].
Urodził się jako syn bankiera Leopolda Stanisława Kronenberga (1812–1878) i Ernestyny Rozalii Leo (1827–1893, córki Leopolda Augusta Leo). Leopold Julian Kronenberg miał pięcioro rodzeństwa: Stanisława Leopolda, Władysława Edwarda, Teklę Julię, Marię Różę i Różę Marię Karolinę.
Ukończył studia na Wydziale Prawa Szkoły Głównej w Warszawie i studium rolnicze w Bonn i Poppelsdorfie. Był dyrektorem petersburskiej filii Banku Handlowego w Warszawie, a po chorobie brata Stanisława przejął w 1887 zarządzanie nad należącymi do rodziny przedsiębiorstwami, w tym Bankiem Handlowym w Warszawie i Koleją Warszawsko-Terespolską oraz Nadwiślańską. Był prezesem Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1896 roku otworzył filię banku w Częstochowie[3]. Był również właścicielem dóbr Strugi.
W 1893 roku otrzymał dziedziczny tytuł barona cesarstwa[4]. W latach 1905-1918 był członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych, od 28 XII 1905 do 23 V 1906 także członkiem Zarządu TKN[5].
W latach 1907–1910 pełnił mandat posła w rosyjskiej Radzie Państwa. Był członkiem Stronnictwa Polityki Realnej[6].
Był jednym z fundatorów, a następnie prezesem zarządu Filharmonii Warszawskiej. Wspierał także m.in. utworzenie Instytutu Politechnicznego oraz budowę pomnika Adama Mickiewicza[7].
Po odzyskaniu niepodległości wyprowadził się z Warszawy. Chcąc być pochowanym koło żony na Powązkach (kwatera 19-1/2-28)[8], na krótko przed śmiercią przeszedł z wyznania ewangelicko-reformowanego na katolickie. Zmarł 23 lutego 1937 w majątku Brzezie[9].
Jego żoną była śpiewaczka Józefina Reszke[3]. Mieli dwoje dzieci[6]: