![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
18 lutego 1955 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
naukowiec, polityk |
Alma Mater | |
Stanowisko |
senator VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji (od 2005) |
Partia | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Stopień harcerski | |
---|---|
Stopień instruktorski | |
Data przyrzeczenia harcerskiego |
1970 |
Organizacja harcerska | |
Przewodniczący ZHR | |
Okres sprawowania |
od 28 marca 2004 |
Poprzednik | |
Następca | |
Przewodniczący ZHP-1918 | |
Okres sprawowania |
od 19 marca 1989 |
Następca |
Kazimierz Adam Wiatr (ur. 18 lutego 1955 w Krakowie) – polski naukowiec i polityk, profesor nauk technicznych, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Polskiego rok założenia 1918 oraz Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, dyrektor Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet w Krakowie, senator VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji.
Syn Adama i Jadwigi[1]. Ukończył w 1980 studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1987 został doktorem (Analiza parametrów czasowych systemu mikroprocesorowego 8-bitowego do sterowania procesem dwustanowym w czasie rzeczywistym), w 1999 obronił habilitację na Politechnice Łódzkiej (Architektura potokowa specjalizowanych procesorów sprzętowych do wstępnego przetwarzania obrazów w systemach wizyjnych czasu rzeczywistego), w 2002 uzyskał tytuł profesora. W pracy naukowej zajmuje się informatyką i elektroniką, kierując w Katedrze Elektroniki AGH zespołem rekonfigurowalnych systemów obliczeniowych[2]. W 2004 został dyrektorem Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet w Krakowie.
W latach 1963–1979 brał udział w konkursie szopek krakowskich. Jest laureatem kilku II i III nagród. Jego prace znalazły się w kolekcji Muzeum Historycznego Miasta Krakowa i były prezentowane na licznych wystawach krajowych i zagranicznych[3].
Instruktor harcerski, drużynowy i komendant Szczepu ZHP Kraków-Dąbie, początkowo w Hufcu ZHP Kraków-Grzegórzki, po reorganizacji w Hufcu ZHP Kraków-Śródmieście. Do odejścia z ZHP był komendantem tego hufca. W latach 80. zasiadał w Radzie Porozumienia KIHAM oraz w Radzie Naczelnej ZHP. Był współzałożycielem ZHP-1918, a także pierwszym przewodniczącym tej organizacji (w latach 1989–1990)[4]. W latach 2004–2006 pełnił funkcję przewodniczącego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej[5]. 22 maja 2005 został kanclerzem Kapituły Krzyża Honorowego ZHR.
W latach 1998–1999 zasiadał w Zespole do Spraw Opracowania Programu Polityki Prorodzinnej Państwa, a w 1998 w Zespole do Spraw Opracowania Raportu o Sytuacji Polskich Rodzin. W latach 1998–2001 był doradcą premiera Jerzego Buzka do spraw edukacji i wychowania, w latach 2001–2002 należał do Zespołu do Spraw Opracowania Programu Zapobiegania Niedostosowaniu Społecznemu i Przestępczości wśród Dzieci i Młodzieży, a także w Radzie do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii. W latach 2004–2006 działał w radzie przy Rzeczniku Praw Dziecka. Od 2006 działał w konwencie na rzecz utworzenia Akademii Tarnowskiej, w 2016 został przewodniczącym konwentu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, a w 2018 zastępcą przewodniczącego rady programowej Uniwersytetu Nauczania Społecznego Jana Pawła II w Tarnowie[6].
W 1997 bezskutecznie kandydował z listy Akcji Wyborczej Solidarność do Sejmu w okręgu warszawskim. W 2005 wszedł do honorowego komitetu poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.
W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu tarnowskim. Przewodniczył Komisji Nauki, Edukacji i Sportu, zasiadał też w Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą.
W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia PiS uzyskał po raz drugi mandat senatora do Senatu VII kadencji, otrzymując 101 918 głosów. W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, w nowym okręgu jednomandatowym dostał 52 814 głosów[7]. W 2015 został ponownie wybrany na senatora (zagłosowały na niego 91 164 osoby)[8]. W Senacie został m.in. przewodniczącym Komisji Nauki, Edukacji i Sportu[6].
W 2019 i 2023 ponownie uzyskiwał mandat senatora, zdobywając odpowiednio 98 317 głosów oraz 89 582 głosy[9][10].