Miejsce urodzenia | |
---|---|
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność |
od 1997 |
Wydawnictwo |
Rainhorse Records, Groove Attack Productions, EMI, Capitol, Universal records |
Powiązania | |
Instrument | |
fortepian | |
Strona internetowa |
Julia Messenger (ur. Melbourne, Australia) – australijska wokalistka jazzowa, kompozytorka, i producent muzyczny.
Julia Messenger urodziła się i wychowała w Melbourne. Tam też mieszka. Śpiewa od 1997 roku. Od początku kariery artystycznej uczestniczy w trasach koncertowych na całym świecie. W swej ojczyźnie jest ceniona jako wybitna wokalistka jazzowa. Występuje najczęściej z towarzyszeniem pianisty. Czasami towarzyszy jej też basista lub perkusista. Jako wokalistka pop bywa często porównywana m.in. do Sade Adu, Norah Jones, Lisy Gerrard, Annie Lennox, Shirley Bassey czy Sinéad O’Connor; zachowuje przy tym własny, niepowtarzalny styl wykonawczy[1].
Julia Messenger występowała m.in. w Handover Ceremony w Hongkongu, gościnnie z Afro Celt Sound System na Galway Music Festival, odbyła też długie tournée po Niemczech reprezentując m.in. Australię na World Expo w Hanowerze. W 2003 roku została zaproszona do zaśpiewania i wygłoszenia przemówienia na New York Global Film and Music Summit[1].
W Europie dała się poznać w 2000 roku podczas współpracy z Klausem Schulzem przy nagrywaniu utworów: „Good Old 4 On The Floor” i „Overchill”, przewidzianych na album The Crime Of Suspense oraz utworu „My Ty She”, przewidzianego na album Ballet III, mających stanowić część box setu Contemporary Works 1[2]. W 2002 roku we współpracy z Schulzem nagrała utwór „The Rodes Elegy”, przewidziany na album Virtual Outback, stanowiący część box setu Contemporary Works 2[3].
W 2003 roku ukazał się debiutancki album Julii Messenger, zatytułowany Julia Messenger, który sama wyprodukowała i nagrała we własnym studio Milk Bar w Melbourne; album został wydany w USA przez wytwórnię Water Music LA/Universal Records[4].
W połowie I dekady XXI wieku, kiedy mieszkała i pracowała w Niemczech, wystąpiła z kilkoma niemieckimi najwybitniejszymi artystami jazzowymi, grającymi pod kierunkiem organisty Lutza Krajenskiego[5].
W 2007 roku śpiewała podczas nocy nagród w ramach wręczania Brownlow Medal, wystąpiła też na stadionie olimpijskim w Melbourne w ramach finałowej serii National Rugby League[5].
W 2011 roku wystąpiła na festiwalu Beethovenfest w Bonn oraz w Jazzklub w Krefeld[5].
W 2012 roku została zaproszona do Helsinek, aby śpiewać wspólnie z Iiro Rantalą na festiwalu Midsummer Night Train[5].
22 lutego 2013 roku wystąpiła podczas inauguracji festiwalu Jazz at Montsalvat. W tym samym roku koncertowała w Niemczech. Współpracowała z producentem, akordeonistą i pianistą Manfredem Leuchterem[5].