![]() Jerzy Suszko | |
Data i miejsce urodzenia |
7 lutego 1889 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
5 października 1972 |
Profesor nauk chemicznych | |
Specjalność: chemia alkaloidów | |
Alma Mater | |
Profesura |
1937 |
Doktor honoris causa Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – 1968 | |
Nauczyciel akademicki | |
uczelnia | |
Okres zatrudn. |
od 1930 do 1972 |
Rektor | |
Uczelnia | |
Okres spraw. |
1952–1956 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Jerzy Suszko (ur. 7 lutego 1889 w Piosku, zm. 5 października 1972 w Poznaniu) – polski chemik-organik, profesor, w latach 1952–1956 rektor Uniwersytetu Poznańskiego. Zajmował się między innymi chemią alkaloidów grupy chininy. Ojciec Romana Suszki, logika[1].
Urodził się w chłopskiej rodzinie ze Śląska Cieszyńskiego. Ukończył gimnazjum w Cieszynie w 1908 roku. Studia chemiczne i doktorat na Politechnice Praskiej, następnie pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po habilitacji przeniósł się początkowo na Politechnikę Lwowską, a w 1930 na Uniwersytet Poznański. W 1937 roku został profesorem nadzwyczajnym. Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Chemicznego (pełnił też funkcję Prezesa PTCh), członek Polskiej Akademii Umiejętności, członek korespondent (od 1952), członek rzeczywisty (od 1958) Polskiej Akademii Nauk[2]. Promotor ok. 40 rozpraw doktorskich. Za jego kadencji rektorskiej Uniwersytet Poznański przyjął obecną nazwę „Uniwersytet im. Adama Mickiewicza” (24.12.1955).
Zasłużony dla odbudowy parafii ewangelicko-augsburskiej w Poznaniu po II wojnie światowej, pełnił też obowiązki prezesa Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego[3].
Zmarł 5 października 1972 w Poznaniu, gdzie został pochowany na Cmentarzu Junikowskim.
Imieniem Jerzego Suszki nazwana została jedna z ulic na poznańskim Piątkowie oraz jedna z sal w Collegium Chemicum w Poznaniu.