Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
archeolog, historyk sztuki, działacz społeczno-polityczny |
Narodowość | |
Alma Mater |
Ihor Petrowycz Gereta (ukr. Ігор Петрович Ґерета; ur. 25 września 1938 w Skomorochach, zm. 5 czerwca 2002 w Tarnopolu) – ukraiński archeolog, polityk i działacz społeczny, historyk sztuki. Był przewodniczącym Tarnopolskiego Oddziału Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki (1996). Ponadto był członkiem Narodowego Związku Artystów Ukrainy (2002)[1].
W 1962 r. ukończył studia w Czerniowieckim Uniwersytecie. Po ukończeniu studiów pracował jako kierownik katedry, organizator i kierownik galerii sztuki (1978–1986) oraz czołowy badacz w Tarnopolskim Obwodowym Muzeum Krajoznawczym[1].
W latach 1965–1966 był prześladowany przez władze radzieckie. W 1991 r. został organizatorem i dyrektorem Instytutu Narodowego Odrodzenia Ukrainy (Tarnopol; w 2002 r. został nazwany na jego cześć)[1].
Pracował jako nauczyciel archeologii i historii Ukrainy, historii sztuki ukraińskiej w Wyższym Seminarium Duchownym i Uniwersytecie Pedagogicznym w Tarnopolu[1].
Został pochowany w miejscowości Berezowica Wielka w obwodzie tarnopolskim. Od 2004 r. kolekcja Gerety jest przechowywana w Muzeum Sztuki w Tarnopolu[1].
Od 1964 r. bada stanowiska archeologiczne kultury czerniachowskiej z III-IV w. w obwodzie tarnopolskim, w tym cmentarzysko w Czernielówie Ruskim w obwodzie tarnopolskim[1].
Był organizatorem wystaw w Muzeum Sztuki w Tarnopolu (1978), Muzeum Sołomiji Kruszelnyćkiej (1963, Biała, rejon tarnopolski), Muzeum Etnograficzno-Pamiętnikarskim im. Wołodymyra Hnatiuka (1969, Weleśniów, rejon czortkowski), Muzeum Les Kurbas (1987, Skałat Stary, rejon tarnopolski)[1].
W 1994 r. zainicjował utworzenie Tarnopolskiej Eksperymentalnej Szkoły Artystycznej[1].
Jest autorem artykułów naukowych oraz zbiorów poezji i prozy[1].
W 2016 roku w Tarnopolu odsłonięto pomnik Ihora Gerety[3].
Gwiazda Ihora Gerety znajduje się na Alei Gwiazd[4].