![]() Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Rejon | |||||
Sielsowiet |
Horodec | ||||
Wysokość |
145 m n.p.m. | ||||
Populacja (2009) • liczba ludności |
| ||||
Nr kierunkowy |
1642 | ||||
Kod pocztowy |
225883 | ||||
Położenie na mapie obwodu brzeskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |||||
![]() |
Horodec (biał. Гарадзец, Haradziec; biał. Городец, Gorodiec) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie kobryńskim, siedziba administracyjna sielsowietu.
Siedziba parafii prawosławnych (w dekanacie kobryńskim) – pw. Wniebowstąpienia Pańskiego oraz pw. św. Dymitra z Rostowa (niepersonalnej)[2].
W Horodcu znajdują się dwie cerkwie[2] oraz stacja kolejowa Horodec na linii Homel – Łuniniec – Żabinka.
Miasto ekonomii kobryńskiej w drugiej połowie XVII wieku[3]. Wieś królewska ekonomii kobryńskiej położona była w końcu XVIII wieku powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego[4].
Józef Ignacy Kraszewski opisał go w swoich Wspomnieniach Wołynia, Polesia i Litwy. Za II Rzeczypospolitej Horodec znajdował się w województwie poleskim, w powiecie kobryńskim i był siedzibą gminy Horodec[5]. W 1921 roku liczył 688 mieszkańców[6].
Podczas okupacji hitlerowskiej, w maju 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 300 osób. 26 lipca 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów wywieziono do Bronnej Góry i tam zamordowano[7].
Do głównych zabytków miasteczka należy cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego[8].